News
Forum

Witam na mojej edukacyjnej stronie brydżowej. Zawiera ona materiały szkoleniowe do nauki gry w brydża, do doskonalenia umiejętności brydżowych, pogłębiania wiedzy. Systematycznie zapełniam stronę informacjami. Swoimi uwagami możesz się podzielić w specjalnie przeznaczonym do tego miejscu jakim jest Forum brydżowe. Brydż jest grą, która rozwija logiczne myślenie, daje nam wrażenia estetyczne, jest miłym spędzeniem czasu. Sport, sztuka i nauka, to dziedziny, do których ta cudowna gra jest zaliczana. Aby grać lepiej, trzeba poświęcić sporo czasu na zdobycie umiejętności taktycznych i strategicznych, na zdobycie wiedzy z trzech dziedzin, jakimi są licytacja, rozgrywka i wist. Brydż jest sportem walki. I to walki bezpośredniej dwóch przeciw dwóm. Kto wygrywa, czuje radość przyjemność. Kto przegrywa, czuje gorycz, wściekłość. Ta strona pomoże Ci wygrywać.

Cezar zaskoczony

Mija rok, dobry rok...

Szczęśliwy szlem

A K W 9
A K 10
A K 8
D 6 3

	6 3 W D W 9 7 6 4 3 A W 4
7
	A K W 9 A K 10 A K 8 D 6 3

	6 3 W D W 9 7 6 4 3 A W 4
D 10 8 7 5 8 7 4 2 10 9 8 2			4 2 D 9 6 5 3 5 2 K 10 7 5
	A K W 9 A K 10 A K 8 D 6 3

Brydż klasowy

Klasy sportowe - niewypał

Dwa renonse

=
=
D W 10 9 5
A D W 10 8 7 5 3

	A 10 7 6 2 D 6 5 2 A 7 3 2
K
	= = D W 10 9 5 A D W 10 8 7 5 3

	A 10 7 6 2 D 6 5 2 A 7 3 2
D 9 8 4 A K W 8 7 8 6 K 9			K W 3 2 10 9 4 3 K 4 2 6 4
	= = D W 10 9 5 A D W 10 8 7 5 3

Gdzie ci juniorzy?

Dochodowy interes

Szkółka brydżowa

Majówka dla bogaczy

Ranking brydżowy

4 czy 5 ?

Nowy zarząd PZBS

Czego się boi prezes Kiełbasiński?

Nokaut w Pau

Szykany najlepszych brydżystek

Brydż z przymusem

A 10
9
A K W 10 8 6 4
A 6 5

	D 9 6 5 A D W 10 7 = 10 4 3 2
4
	A 10 9 A K W 10 8 6 4 A 6 5

K x x

K x

D 9

	= A D W 10 = =
K K 3 = D			= 8 6 5 4 = =
	10 9 10 6

	K 10 5 4 3 9 2 8 7 6 5 A W
D 9 6 5 A D W 10 7 = 10 4 3 2			W 3 2 8 6 5 4 2 5 3 2 W 7
	A 10 9 A K W 10 8 6 4 A 6 5

Brydż z reprezentacją

Brydż kadrowy

Brydż bez honoru

Brydż i pieniądze

Brydż ze Stalinem

Kradzione nie tuczy – ciąg dalszy do mego tekstu z 13 listopada 2007

Brydż nikczemny

K 9 7 6
A W
K 10 5
K 10 7 5

Prima aprilis

Kto jest dobry, a kto zły?

Wredny partner

10
A K W 9
K 10
K 9 7 6 5 3

6 4 2 10 8 4 8 6 5 4 W 4 2
	10 A K W 9 K 10 K 9 7 6 5 3

	A 9 8 7 5 D 7 6 3 9 D 10 8
6 4 2 10 8 4 8 6 5 4 W 4 2			K D W 3 5 2 A D W 7 3 2 A
	10 A K W 9 K 10 K 9 7 6 5 3

Niebywały sukces

Czemu służy cenzura?

D W 10 9 8
D W 10 9 8 7
2
7

Trudny partner

Rozgrywający w przymusie

A W 9
A K D 8 5 4 3
=
9 7 3

	2
			10 3 10 9 7 A 9 8 3 10 5 4 2
	A W 9 A K D 8 5 4 3 = 9 7 3

	K 7 4 = D 6 =
D 8 6 = K W =			10 3 = 9 10 5
	A W 9 4 3 = =

	K 7 4 2 6 D 10 7 6 2 K 8 6
D 8 6 5 W 2 K W 5 4 A D W			10 3 10 9 7 A 9 8 3 10 5 4 2
	A W 9 A K D 8 5 4 3 = 9 7 3

Kradzione nie tuczy

Brydżowa wpustka

W 7
A D 3
A W 3
K 8 5 4 3

	K 10 5 4 3 9 2 8 7 6 5 A W
4
	W 7 A D 3 A W 3 K 8 5 4 3

	K 10 = 8 7 =
D 6 = D 9 =			= K 7 5 4 = =
	= 3 3 8 5

	K 10 5 4 3 9 2 8 7 6 5 A W
A D 6 2 10 8 K D 9 4 10 9 7			9 8 K W 7 6 5 4 10 2 D 6 2
	W 7 A D 3 A W 3 K 8 5 4 3

Brydż daltonisty

Wesołe jest życie staruszka

Brydż polityczny

Brydżowa kadra kobiet

Brydż bez mostów

2
A 10 6 4 2
K 3
K 10 9 5 4

	K D W 9 5 W 8 A 10 9 2 D 6
6
	2 A 10 6 4 2 K 3 K 10 9 5 4

	K D W 9 5 W 8 A 10 9 2 D 6
A 10 9 3 = D 8 7 6 4 A W 7 2			7 6 4 K D 9 7 5 3 W 5 8 3
	2 A 10 6 4 2 K 3 K 10 9 5 4

Brydżowa kadra

Brydż na chybcika

Kadrowe dziwolągi

Konsultacje szkoleniowe – etap pierwszy

Werka uczy brydża
19.01.2008 20:37
Zawsze myślałem, iż zjadłem wszystkie brydżowe rozumy. Ale kiedy, w drugi dzień świąt, w dniu świętego Szczepana, patrona mojego ojca, kiedy już miałem tak pełny brzuch, iż dalsza konsumpcja była niemożliwa, usiadłem do brydża. Ale nie będę wyprzedzał wydarzeń. Na trzecim ręku dostałem prześliczną kartę. Co prawda, partnerka była jeszcze śliczniejsza.
K W
K D 10 9 6
A D
K 9 7 3
Mam silną rękę, która jeszcze bardziej mi się podoba, gdy Werka otwiera 1. Oznacza to, iż ma otwarcie i co najmniej 4 Kiery. A ponieważ otwieramy solidnie, to ma minimum 12-13 oczek.. Razem mamy dwa i pół tuzina. Daję relaya 1, potem jeszcze 3 relaye i wiem, iż ma skład 1534. A jeszcze nie weszliśmy na poziom trzech. Licytuję 3, co jest bezpośrednim pytaniem o liczbę Asów. Odpowiedź mnie zasmuca – tylko dwa. Nie ma sensu zastosowanie spiralnego skanowania szlemowego, kończę licytację odzywką 6. Cieszę się, że zaraz to wygram. Pojawia się wist i stolik. Widok jest z mojej ręki, tak, jak ja to widziałem. Rozgrywa Werka, czyli N.

	A A 7 5 3 2 K 5 3 D 8 4 2
			8
	K W K D 10 9 6 A D K 9 7 3

	= A 5 = D 8 4
9 7 = W A 10			D = 10 W 6 5
	= 10 9 = K 9 7

	A A 7 5 3 2 K 5 3 D 8 4 2
9 7 6 5 3 8 4 W 9 7 2 A 10			D 10 8 4 2 W 10 8 6 4 W 6 5
	K W K D 10 9 6 A D K 9 7 3

Brydż sylwestrowy, kolejne rozdanie

10
D W 7 3
A W 7 6 3 2
8 7

	W 5 A 10 9 5 9 5 A K 6 3 2
10
	10 D W 7 3 A W 7 6 3 2 8 7

	W 5 A 10 9 5 9 5 A K 6 3 2
D 8 7 6 4 3 2 4 2 K 8 D 10			A K 9 K 8 6 D 10 4 W 9 5 4
	10 D W 7 3 A W 7 6 3 2 8 7

Brydż sylwestrowy

=
A K 5 4
K D W 8
W 10 9 6 3

9 7 3 D 9 2 A 7 5 4 3 2 5
	= A K 5 4 K D W 8 W 10 9 6 3

	D W 8 6 5 2 10 7 6 3 9 6 D
9 7 3 D 9 2 A 7 5 4 3 2 5			A K 10 4 W 8 10 A K 8 7 4 2
	= A K 5 4 K D W 8 W 10 9 6 3

Brydż jest piękny

	A 8 3 7 7 2 W 4 3 10 7 5 2
= A W 5 A K 10 9 7 6 K D 9 4			D W 9 7 6 4 K 6 4 = A 8 6 3
	K 10 5 2 W 10 8 3 D 8 5 2 W

Brydż na maksy

W 9 6 4
A W 10 9 6 3
A 8
4

	A 8 7 2 D 9 6 5 2 A D 6 3
4
	W 9 6 4 A W 10 9 6 3 A 8 4

	A 8 7 2 D 9 6 5 2 A D 6 3
K 7 5 2 K D 5 4 4 W 8 5 2			D 10 8 3 = K W 10 7 3 K 10 9 7
	W 9 6 4 A W 10 9 6 3 A 8 4

Brydż z przygodnym partnerem

A 7 3
6 3
10 9 6 4 3 2
10 8

	10
			K D 2 K D 2 A K 8 7 5 K D
	A 7 3 6 3 10 9 6 4 3 2 10 8

	10 9 8 6 4 9 7 4 = W 9 6 5 3
W 5 A W 10 8 5 D W A 7 4 2			K D 2 K D 2 A K 8 7 5 K D
	A 7 3 6 3 10 9 6 4 3 2 10 8

Urszulka = chamstwo w sieci

Brydż z PZBSem

Brydż z czwórką i z piątką

Brydż z Marzenką

A W 9
D 8 5 3
A D 8 6 4
4

	D 10 7 5 3 2 7 7 A D 10 9 7
W
	A W 9 D 8 5 3 A D 8 6 4 4

	D 10 7 5 3 2 7 7 A D 10 9 7
K 6 A 4 K W 10 5 2 K W 3 2			8 4 K W 10 9 6 2 9 3 8 6 5
	A W 9 D 8 5 3 A D 8 6 4 4

Brydż z Ozorkiem

10 5
A 3
A W 9 8 7 6 3
7 2

	A K 8 2 K D 7 D 5 A 8 5 4
K
	10 5 A 3 A W 9 8 7 6 3 7 2

	A K 8 2 K D 7 D 5 A 8 5 4
D 9 7 4 W 6 2 K 4 2 K D 6			W 6 3 10 9 8 5 4 10 W 10 9 3
	10 5 A 3 A W 9 8 7 6 3 7 2

Krzysztof Klimczak (1958-2007)

Brydż z Anią

A 4 3
W 7
K 6
D 10 9 7 5 2

	K 8 5 A D 9 A 8 A K 8 6 4
W 7 8 5 4 W 10 9 7 4 2 W 3		D 10 9 6 2 K 10 6 3 2 D 5 3 =
	A 4 3 W 7 K 6 D 10 9 7 5 2

Preferencja kolorów starszych

Brydż z Balladą

10 6 4
A W 2
A 9 8 5
A D 9

	A 8 3 2 10 7 4 W 7 K 8 7 2
2
	10 6 4 A W 2 A 9 8 5 A D 9

	A 3 = = 8 7
= 8 3 W 6		K D K 9 = =
	4 A W = A

	A 8 3 2 10 7 4 W 7 K 8 7 2
7 5 D 8 K 6 4 3 2 W 6 4 3		K D W 9 K 7 6 5 3 D 10 10 5
	10 6 4 A W 2 A 9 8 5 A D 9

Brydż dla bogatych

Brydż - zmiana planu gry

K 3 2
A D 8
A 9 7
D W 4 2

	10 K 10 7 D W 8 6 4 2 A 10 8
8
	K 3 2 A D 8 A 9 7 D W 4 2

	10 K 10 7 D W 8 6 4 2 A 10 8
8 6 5 W 9 6 5 3 2 5 K 9 7			A D W 9 7 4 4 K 10 3 6 5 3
	K 3 2 A D 8 A 9 7 D W 4 2

Brydż en passant

K D 5 3 2
A K D 9
6 4 2
10

	= 7 4 3 A 10 9 8 7 3 A 7 4 3
8
	K D 5 3 2 A K D 9 6 4 2 10

	= 7 4 3 A 10 9 8 7 3 A 7 4 3
W 10 9 8 4 8 2 D W 5 W 8 5			A 7 6 W 10 6 5 K K D 9 6 2
	K D 5 3 2 A K D 9 6 4 2 10

Brydż ala Merimac

A K D W 10
A 3
A D 8
W 8 5

	9 8 4 3 6 2 3 2 K 9 7 6 3
6
	A K D W 10 A 3 A D 8 W 8 5

	9 8 4 3 6 2 3 2 K 9 7 6 3
7 6 K W 9 4 10 5 4 A D 10 4			5 2 D 10 8 7 5 K W 9 7 6 2
	A K D W 10 A 3 A D 8 W 8 5

Brydż z Iwoną

A D 9 2
A 2
K 8 7 3
W 9 8

	K 8 3 D 9 7 D W 5 4 K 6 2
7
	A D 9 2 A 2 K 8 7 3 W 9 8

	K 8 3 D 9 7 D W 5 4 K 6 2
7 6 2 K 10 8 4 A 10 6 2 10 4			W 10 5 W 6 5 3 9 A D 7 5 3
	A D 9 2 A 2 K 8 7 3 W 9 8

Brydż - druga strona konferencji

Wist w kolor partnera

6 4 2
A 8 7 6
K 9 3
W 9 3

A 10 9 8 3
3 2
10 8
A 7 6 2

=
A K 6 5 3 2
10 9 8 6 4 2
2

4 3
6 5
W 4 2
A K W 3 2

Konferencja szkoleniowa

Brydż z Władkiem

8
A 10 8 6 5
A W 10 4
9 6 3

	A K 3 K 9 3 D 6 5 2 D W 7
10
	8 A 10 8 6 5 A W 10 4 9 6 3

	A K 3 K 9 3 D 6 5 2 D W 7
5 2 D W 4 2 8 3 A K 10 2			D W 9 7 6 4 7 K 9 7 8 5 4
	8 A 10 8 6 5 A W 10 4 9 6 3

Brydż z Marysią

Nie umiem odtworzyć co do karty tego rozdania - bo nie potrafię zajrzeć do zapisów rozdań - nie wiem, gdzie to jest na BBO mogę tak dokładnie, ale mogę opowiedzieć Ci swoje wrażenia. Staymana zadałam z nadzieją, że jak masz kiery lub piki to spasuje - żeby grać nawet na siedmiu atutach. Jak usłyszałam 2 nie chciałam pasować, ale liczyłam, ze to Ty raczej spasujesz na 2 NT. Jak zobaczyłam siłę naszych połączonych rąk - to ręce mi opadły i pobiegłam do kuchni zrobić sobie herbatę, klnąc swoją swawolę licytacyjną.
Wróciłam po trzech lewach i zobaczyłam, jak ładnie składasz wszystkie szanse - a Piatnik Ci sprzyja; i to było super - bo gdy grałeś do damy trefl, to już widziałam ze kontrakt nagle zaczął być całkiem sensowny. I na tym polega uroda brydża.
Wszystkiego dobrego na Nowy Rok.

Brydż z czempionem

A D 8 3
K 10 9 6 5 3
K 9 4
=

	W D 8 A 10 7 6 A 7 6 5 4 3
D
	A D 8 3 K 10 9 6 5 3 K 9 4 =

	W D 8 A 10 7 6 A 7 6 5 4 3
K 7 6 5 4 A 4 D W K 10 8 2			10 9 2 W 7 2 8 5 3 2 D W 9
	A D 8 3 K 10 9 6 5 3 K 9 4 =

Co myślę o Orce?

Brydżowa ORKA

łowKAczorowski.
Następnie poprosił o adres elektroniczny, po czym przysłał coś takiego.

ORKA
System licytacji brydżowej opracowany przez Andrzeja Orłowa przy współpracy z Piotrem Koczorowskim.
ORKA jest kompilacyjnym brydżowym systemem licytacyjnym, którego założenia i treść wynikają z analizy dotychczasowego dorobku teorii i praktyki brydża, upodobań A. Orłowa, a przede wszystkim z konieczności dostosowania się i imperatywności działania wymuszającej wyciągniecie wniosków z następujących faktów:
1. Obecnie obowiązujących ograniczeń systemowych ( szkodliwych dla rozwoju brydża !!), w tym także zakazu zmiany systemu w zależności od założeń.
2. Zużycia taktycznego dotychczasowych rozwiązań np. otwarć słabych 2 st, 2 karo Multi lub Wilkosz, Flanery, 2nt 5-5 na młodszych, negatu prewencyjnego 1 karo w SSO lub w WJ (1t-1k).
3. Zmniejszenia liczby rozdań w meczach na 20-24 rozdań zamiast 32 lub więcej rozdań i ograniczania liczby rozdań w turniejach par do 26-28 w sesji.
4. Gry przy pomocy rozdań generowanych maszynowo i w sposób nieuprawniony retuszowanych przez sędziów, co powoduje niestatystyczność rozkładów często „gulaszowo” wręcz „dzikich’ i obniżoną skuteczność kalkulacji wg tabel prawdopodobieństwa wyliczonych dla rozkładów z rozdawania „ręcznego”.
5. Słabości teoretyczno taktycznej otwarć 1T od 15,16+PC na dowolnym lub PAS konstruktywny od 13+ PC na dowolnym, co umożliwia i prowokuje przeciwników do różnego rodzaju mniej lub bardziej skutecznych działań destrukcyjnych, w tym psychologicznych.
6. Coraz skuteczniejszego wykorzystywania ujawnionych „sztywnych” znaczeń zapowiedzi pomagającym przeciwnikom w rozgrywce, wiście i licytacji.
7.Postępie w rozwiązaniach konwencyjnych i taktycznych licytacji obustronnej oraz ponowne docenienie wielu rozwiązań systemowe klasycznych (np., 2nt 20-22PC, 1st z dobrej czwórki).
Orka jest kompromisem wobec ograniczeń systemowych, a realną możliwością zastosowania rozwiązań w użytkowej grze kilkanaście razy w miesiącu w różnych formach współzawodnictwa.
Systemem, który w pełni proponuje nową merytoryczna jakość jest ATOS – Alternatywno-transferowy system Orłowa - lecz ze względu na ograniczenia systemowe może on być stosowany wyłącznie w meczach wielorozdaniowych czyli kilkanaście razy w roku, co przy dużym nakładzie pracy niezbędnym dla jego opanowania powoduje, że z powodów racjonalnych winien być stosowany w rozgrywkach co najmniej od II ligi.
ORKA realizuje dyrektywę maksymalnej aktywności w najwcześniejszych fazach licytacji , m.in. poprzez podwyższenie poziomu licytacji, dopuszczalną przepisami alternatywność, eksploatowanie taktycznych możliwości niezrównoważonych układów w strefie 3-7 PC za honory i kodyfikację układów wysoce niezrównoważonych w innych strefach siły.Sekwencje licytacyjne zawierają (w zależności od oceny karty i sytuacji taktycznej) możliwości korzystania z co najmniej dwóch dróg prowadzenia licytacji oraz możliwości kamuflażu informacji, a także świadomego ustawiania kontraktów z „właściwej” ręki.
ORKA powoduje, że przeciwnicy mają do dyspozycji mniejszą przestrzeń licytacyjną, a wieloznaczność stosowanych rozwiązań, kamuflaż wartości i wyprzedzenia taktyczno-informacyjne, stwarzają im dodatkowe problemy i sytuacje niepewności. To będzie (oprócz zysków) powodować dużą ilość fauli przeciwników w postaci gry na namysł, nieuprawnione zapytania, itp.
Jeżeli chodzi o ocenę siły karty, to :
Zgodnie z wymogami i oczekiwaniami informujemy przeciwników o limitach w PC za honory !
Każda zapowiedź jest wyjściowo zlimitowana w siłowych punktach bazowych – LH, obliczanych wg klasycznej metody E. Culbertsona.
Dopiero po znalezieniu koloru sfitowanego (min 8 kartowego) stosujemy algorytmy A. Wirgrena do obliczania ilości lew wynikających nie tylko z przydatnej (!) siły w honorach, ale z potencjału układowego ( innego dla gry własnej -LW, innego dla gry przeciwników -LD).
Jest to metoda nowatorska i bardzo trudna i we wczesnej fazie opanowywania systemu ORKA winno się używać innych metod układowych oczywiście uzgodnionych z partnerem!
Modne Prawo lew łączonych stosujemy wyłącznie jako wskazówkę !
System Orka wymaga dyscypliny licytacyjnej jako fundamentu skutecznej gry, dobrej kondycji psychofizycznej, ale przede wszystkim akceptacji i upodobania do skomplikowanej licytacji Intelektualnej, czyli trudnej sztuki opartej na solidnym wyszkoleniu i erudycji brydżowej oraz wykonywaniu z stałym partnerem pracy - wielu „dojrzałych dyskusji i analiz”.

Powodzenia,
(Warszawa, styczeń 2007) Andrzej Orłow

Jutro to skomentuję.

Piotr Kaczorowski

Brydż na Cronixie

04.12.2007 22:41
Był kiedyś taki miły serwer Cronix. Szef tej firmy nosił moje imię i moje nazwisko. Nawet się u mnie reklamował.
A 10 4 3
W 10 3
9 8 6 5
7 6
Znowu podniosłem śmiecia. Humor poprawił mi przeciwnik z prawej, otwierając 1, może zagrają 4 ? Mam dobry wist kierowy na skrót atutowy. Pas z lewej mnie zmartwił, a wejście Partnera mnie zasmuciło. Przed dzisiejszą sesją pouczył mnie, iż wejścia i bloki mamy solidne. To miłe, ale ja mam mało solidne poparcie. Mój idol - Mike Lawrence (miałem nawet kiedyś taki nick) wchodzi cue-bidem Michaelsa od 8 do 21 PC. Nie znoszę tej konwencji. Mój ma 5 kierów i młodszą piątkę, ale którą? Pewnie treflową. Bo biednemu zawsze wiatr w oczy a słońce w plecy... Nie mógł, jak człowiek zalicytować 2 ? Teraz nie mogę pasować, muszę pokazać fit kierowy. Partner nie ma sumienia i podnosi do czterech. Piszę mu przemiłą formułkę Pow.P., ale widzę, iż to ja rozgrywam. Na domiar złego kontrakt grany jest ze złej ręki. Koszmarna konwencja ten Michaels. Partner znowu będzie na mnie krzyczał, że źle rozgrywałem. Sam niestety technicznie gra nienagannie i bardzo rzadko mogę odwdzięczyć mu się kąśliwymi uwagami.

	D A 6 5 4 2 K D A K 8 5 2
8
	A 10 4 3 W 10 3 9 8 6 5 7 6

Spodziewając się wistu pikowego, oglądam dziadka. Nie jest dobrze. Jednak ma trefle. Jego kara i piki mają małą wartość; jakże chętnie zamieniłbym też trzy figury na jednego króla kier.... Ech... Dobrze, ze nie dali kontry. Do oddania dwa kiery i As karo. Muszę wyrobić trefle, jak się dzielą 3-3, to wygram, ale znacznie częściej dzielą się 4-2. W co on zawistował? 8 ? Co to za wist? Powinien zawistować w pika z trzech powodów:
1.To kolor partnera, partner tam coś ma.
2.Na stole jest dwukolorówka 5-5, trzeba ściągać swoje lewy, bo może grozić wyrzutka przegrywających kart z ręki. Wist w pika pozwala poznać boczny kolor dziadka z utrzymaniem sie przy stole.
3.Dziadek nie ma wiele pików, można go skrócić, co może być korzystne, przy podziale kierów obrońców 4-1.
Wniosek 1. - Coś dziwnego jest z pikami.
Wniosek 2. - Kiery są 3-2 raczej z dublem po prawej, bo ma 5 pików.
Cóż to za wist w 8 ? Chyba z K87 ? Chyba tak. Puszczam kiera do ręki, as kier musi zostać na stole, do kontroli koloru. Z prawej K. Co znowu? Król miał być po lewej. Mając KD9 powinien położyć D, bo z sekwensu bijemy niższą kartą. A więc D jest po lewej? Dziwne. Zawistował spod trzeciej damy??? Cóż to za wist? Ściągnął A i zagrał pika. Znowu dziwne. Ze wszechmiar dziwne. Skąd wiedział, że nie puszczę pika do damy? Bo nie ma K ! Czemu wpuścił mnie do ręki? Żebym sobie radośnie zaimpasował damę atu. Teraz wszystko jasne, ich 17PC mogło sie dzielić 12-5 lub 13-4 (W nie może mieć 6PC, bo spasował na otwarcie). I to raczej 13-4 lub 14-3, bo z fitem pik i 5PC większość mówi 2 pik. Czyli po lewej, oprócz K, może być tylko jeden walet. Zagranie K miało na celu zmylenie mnie. Teraz wygram również, gdy W ma 4 trefle, a E dubla w tym kolorze. Następuje seria niespodzianek:
1.Trefle się dzielą.
2.W się poddaje.
3.Partner pisze tekst Ładnie. Zwykle takie słowa nie przechodzą mu przez gardło, pewnie wypij dzisiaj więcej piw i zrobił się bardziej spolegliwy.
Oto układ rąk.

	D A 6 5 4 2 K D A K 8 5 2
K 6 2 9 8 W 7 4 3 2 4			W 9 8 7 4 K D 7 A 10 D W 3
	A 10 4 3 W 10 3 9 8 6 5 7 6 3

Ten tekst napisałem kiedyś na Cronixie. I opublikowali go tam. I pochwalili mnie, że niby dowcipny. A ja przecież pisałem śmiertelnie poważnie.

Piotr Kaczorowski

Brydż z pierniczkiem

02.12.2007 20:43
Mówią na to pierniczek. Małe pudełeczko ze sztucznego tworzywa z małym ekranem i przyciskami. Ma jedyną wadę, ekran jest za mały i znaki mało kontrastowe. Poza tym, znakomite narzędzie do zbierania wyników rozdań i przekazywania ich do centralnego komputera. Stosunkowo proste w obsłudze, pasujące do każdego oprogramowania.
Dzięki niemu można natychmiast po rozegraniu ostatniego rozdania uzyskać aktualne wyniki. Niezbędne narzędzie do turniejów robionym barometrem. Ale też bardzo złośliwe. Niedawno grałem turniej z zasłonami i zawsze siadam tam, gdzie jest pierniczek. Ale raz przeciwnik przełożył na swoją stronę i gdy wpisał wynik, dał mojej partnerce do akceptacji. Szybko zaprotestowałem, ponieważ nie zna ona zapisu brydżowego. Pierniczek powędrował na naszą stronę zasłony i już pozostał. Gdy wróciłem do domu, przejrzałem w komputerze wyniki naszych poczynań i z wielkim zdziwieniem stwierdziłem, iż jeden wynik jest zapisany na przeciwną stronę. Właśnie z tego stolika, który opisałem. Naiwnie myślałem, iż to już koniec tej smutnej historii, aliści byłem w poważnym błędzie. Podczas następnego turnieju, spotkaliśmy się przy stoliku z tą samą sympatyczną parą. Tym razem nie było zasłon. Jeden z przeciwników wspomniał zdarzenie z odwrotnym wpisaniem wyniku. Jego partner i ja mieliśmy kwaśne miny, więc nie podjęliśmy tematu. A ten drążył i drążył. Mówił, jak to chwaliliśmy się umiejętnością obsługi pierniczków, jakie to proste, jak to się łatwo robi. Dręczył nas i dręczył, miał z tego dużą frajdę. Ja też bym miał na jego miejscu.

Piotr Kaczorowski

Brydż z kotkiem - drugie rozdanie

30.11.2007 00:48
Po pierwszym rozdaniu wiem, iż rozkłady mogą być dzikie, a przeciwnicy blefują nonstop Dostaję znakomitą kartę:
A 4 3
10 5
W
A K 10 9 6 5 2
Mam 8 lew więc będę licytował długo i namiętnie. Na razie zamierzam beznamiętnie powtarzać Trefle i czekać na kontrę. Spokojnie otwieram 1. Ten z lewej znowu myśli. Ciekawe nad czym? W końcu pasuje. Kotek szybko mówi 1, co mi się nawet podoba. Ten z prawej, po bardzo długim namyśle, wtacza się 2. Przecieram oczy ze zdumienia. Tak, to trefle. Nie alertował. Próbuję z niego coś wydobyć, a on po chamsku odpowiada, iż nie alertował. Koniec, kropka, ani słowa więcej. I co mam zrobić? Przecież wiem, iż on nie ma trefli. To co on ma? O co mu chodzi? Jeśli blefuje, to musi mieć jakiś kolor na odejście. Pewnie ma piki. Tylko ile? Nad czym myślał ten z lewej? Chyba trzeba poprzestać na 3ba. Na razie mówię 3 i modlę się, aby Kotek nie spasował. Ten z lewej znowu myśli. Jeśli nie miał wejścia w pierwszym okrążeniu, to teraz tym bardziej nie ma. W końcu pasuje, Kotek 4. Uff, ale co teraz? Chyba nie trzyma pików. Nie chce grać 3ba. Raczej nie ma czwórki pikowej. Przeciwnikom pozostają najwyżej 3 Trefle, czyli muszą mieć sporo Pików. Czemu ich nie licytują? Ten z lewej nie ma koloru pięciokartowego, więc prawdopodobnie ma skład 4441. Ten z prawej ma 5-6 Pików, raczej nawet 6, bo przecież oni są po partii. To Kotek ma najwyżej singla pikowego. Czyli przebije dwa piki, mam więc już 10 lew. Oni nie licytują, więc nie mogą być silni. Tym razem w talii jest tylko 30 oczek, co daje średnią 40 na rozdanie, czyli statystycznie w porządku. Kotek musi mieć trochę siły. Pytam o Asy 4BA, co znowu jest ryzykowne, bo nie umawialiśmy się, jak odpowiadamy. Zresztą nie lubię pytać o Asy, ale chcę zagrać wielkiego szlema. Tym razem szybki pas z lewej a Kotek mówi 5. Tego się można było spodziewać. 1430 czy 3014? Czy Kotek czuje moje rozterki? Raczej czuję, iż jest niepewny co do losu rozdania. Ale nie mam wyjścia, po długim namyśle z prawej, co może oznaczać lewę karową, muszę powiedzieć 6. Z lewej pada natychmiastowa KONTRA, ale nikt nie chce licytować dalej. Po długim namyśle, następuje wist, ukazuje się stolik.

	= A W 7 4 3 10 7 5 3 2 D W 8
K
	A 4 3 10 5 W A K 10 9 6 5 2 3

Przecieram oczy. Gdzie jest pół talii figur? Czemu oni nie licytowali? Sytuacja jest niezła, wszystko zależy od drugiej lewy. Z prawej zachęcająca czwórka. Modlę się, aby nie zagrali w Kiera. Trwa to trwa, więc długo się modlę. Chyba ostatnio mało grzeszyłem, ponieważ pojawia się 8. Z prawej As, co już nie ma wielkiego znaczenia. Teraz trzeba tylko dokładnie. Przebijam Ósemką atu 3, z lewej Dwójka, z prawej Piątka. Tym razem rzucają od dołu, co nic nie znaczy. Teraz 5 przebita Dziesiątką atutową. Z prawej Szóstka, z lewej Dziewiątka. Pokazuje im karty, by sobie policzyli, iż już im nie oddam lewy. Tym razem błyskawicznie akceptują, widząc iż za chwilę przebiję kolejnego Pika, Karo wysoko w ręku, zabiorę Trefle, przejdę A do stołu i na trzynaste Karo wyniosę Kiera.

	= A W 7 4 3 10 7 5 3 2 D W 8
10 7 6 2 D 9 8 6 K D 9 8 4			K D W 9 8 5 K 2 A 6 4 7 3
	A 4 3 10 5 W A K 10 9 6 5 2 3

Znowu wygraliśmy i prowadzimy w turnieju. Mamy 24 impy do przodu. Oni brali tylko 8 lew w Piki. Czy mogli o tym wiedzieć? Nie mogli. To z czego wynika ich wstrzemięźliwość? Czy mogli przewidzieć, iż skontruję ich kontrakt pikowy, zawistuję w W, potem dojdę A, wpuszczę Kotka kierem, przebiję Karo i genialnie zagram małym treflem, by przebić kolejne Karo? Raczej nie, przecież uważali mnie za jelenia, a nie za geniusza. A może wiedzieli? Eee, to nie jest możliwe, bo niby jak?
Odwrót kierowy w lewie drugiej zrywał komunikację, odbierał bezcenne dojście do stołu. Czułem, iż Kotek znowu mruczy radośnie.

Piotr Kaczorowski

Brydż z kotkiem - pierwsze rozdanie

29.11.2007 19:31
Wszedłem sobie na BB, a tu kotek do mnie miauczy. Przywitałem się i ani się obejrzałem, już graliśmy w turnieju. Nie lubię turniejów, bo albo się czeka, albo poganiają, albo przeciwnicy chcą wygrać za wszelką cenę. Ale gram, patrzę kątem oka, iż to nie maksy, tylko impy. Na szczęście licytujemy naturalnie. Dostaję przeciętną kartę:
A
K D 9 8 2
W 7 4
9 5 4 3
Gdy przeciwnik z prawej myśli długo, dziwię się. Nie umie policzyć punktów i kolorów? Przecież gra Ozorkiem, więc nie powinien mieć problemu. W końcu ukazuje się 1. Moja karta jeszcze bardziej mi się nie podoba, ponieważ mój As wypadnie w pierwszym okrążeniu pików. Nie lubię być pasywny, moje kiery nie są za gęste, w końcu się zbieram na odwagę i licytuję 2. Może to kosztować bardzo dużo. Z lewej znowu długi namysł i 4. Zastanawiam się, czy to jest z bilansu, czy blokujące, ale ten z lewej nie chce udzielić żadnej informacji. Za to Kotek nie ma problemu i natychmiast pojawia się 5. Bardzo bym chciał wiedzieć, czy to przepych, czy chęć wygrania końcówki. W rozdaniu naliczyłem już 55 oczek, więc chociaż cieszę się, iż będę rozgrywał. Ten z prawej znowu bardzo długo myśli, dostrzega nadwyżki w swojej karcie i podnosi do 5. Tego się nie spodziewałem. Moja ręka nie ma wielkiej wartości na ich grę, nie mam dobrego wistu, ale w końcu decyduję się na szaleńcze 6. Sama decyzja była szybka, dużo szybsza niż opowiadanie o niej. Nie dziwi mnie kontra z lewej, czuję olbrzymie niezadowolenie Kotka, ale takie są konsekwencje przypadkowego partnera - podwyższone ryzyko. Długo czekam na wist, aż w końcu ukazuje się stolik.

	6 5 A W 10 7 6 A 10 9 6 5 3 =
9
	A K D 9 8 2 W 7 4 9 5 4 3

Jego widok mnie dziwi i bardzo cieszy. Dziękuję Kotkowi za otrzymane karty i myślę jak grać. Wist pewnie zmyłkowy, jak i licytacja i brak tłumaczenia, ale to nie ma znaczenia. Rozgrywka jest prosta, jedyny problem stanowi rozegranie kar. Jak się dzielą 2-2, to wygram grając Asem, co jest także skuteczne przy singlowej figurze. Jednak myślę, iż nie dzielą się równo, ponieważ po prawej powinno być 6 pików. Biorę pierwszą lewę Asem, z prawej Walet, co może wskazywać wartości treflowe. Ściągam dwa razy atu, zgrywając Asa i Waleta do Króla, żeby na wszelki wypadek mieć dodatkowe dojścia do ręki, gdy Kara podzielą się 4-0. Z prawej 2 Kiery, 3-5, z lewej dorzucona 3. A więc znowu zrzucają fałszywie. Ciekawe, czy chcą zmylić tylko mnie, czy również swego partnera? Po prawej jest więc tylko 5 kart w młodszych kolorach, więc trzeba impasować Kara.

	6 5 A W 10 7 6 A 10 9 6 5 3 =
10 9 4 3 4 K 8 2 A D W 8 2			K D W 8 7 2 5 3 D K 10 7 6
	A K D 9 8 2 W 7 4 9 5 4 3

Kotek mruczy radośnie. Szlemik na 19 oczkach! Wygraliśmy i prowadzimy w turnieju. Oni brali 10 lew w Piki. Wniosek - ufać Kotkowi, a nie przeciwnikom. Przecież ten drań z prawej myślał nawet z singlem karowym.

Piotr Kaczorowski

Nowy trener kadry mężczyzn

27.11.2007 23:35
Zarząd polskiego związku brydżowego wpadł na dziwny pomysł - ogłosił konkurs na trenera kadry męskiej. Ciekawe po co? Zażyczyli sobie podania sposobu selekcji i trenowania kadry. Śmieszne to niesamowicie. Wystarczy przecież wziąć od generalnego sponsora pieniądze dla graczy, które ich zachęcą do gry w drużynie narodowej. Należy ustanowić stypendia sportowe dla 8-10 członków kadry narodowej i bardzo wysokie nagrody za wyniki w mistrzostwach Europy i świata. Im wyższe miejsce, tym zdecydowanie większa nagrody, dla całej kadry, czyli również dla tych, którzy nie zagrają. I oczywiście dla trenera - selekcjonera.
Mamy wielu znakomitych brydżystów - starczy na dwie reprezentacje, które mogą zdobyć medale. Można zrobić tylko jedną dodatkową rzecz - przygotować ich kondycyjnie. Bo długi turniej brydża to olbrzymi wysiłek fizyczny, wymagający wytrzymałości - cechy motorycznej.
Oprócz stypendiów, sponsor ma opłacić koszty udziału w wielkich turniejach, przede wszystkim trzech mistrzostw USA oraz honoraria analityków, którzy opracują sposób gry przeciwko drużynowym USA, Włoch, Norwegii i być może Francji, Holandii, Brazylii.
I trzeba skończyć z debilnymi eliminacjami do kadry narodowej. Trener ma mieć wolną rękę, ma sobie wybrać taką drużynę, jaką chcę i ma odpowiadać - sukces = nagroda, porażka = dymisja. Wystarczy, iż zarząd prowadzi pozytywną politykę - opłaca udział w mistrzostwach Europy pierwszych trzech par z mistrzostw Polski. Tu demokracja jest jak najbardziej wskazana.

Piotr Kaczorowski

Brydż z wojną nerwów

26.11.2007 00:13
Są takie sytuacje, w których decydują nerwy. Trzeba ufać partnerowi i nie spieszyć się z licytacją. Trzeba czekać, aż on skontruje. To miła sytuacja, gdy strzelanie do przeciwników się rozpoczęło. Nie wolno pozwolić uciec im spod noża.
W 10 5
10 5 4
D W 2
A D 10 3
W tym Kaczorku nie mam otwarcia, więc pasuję i grzecznie czekam na rozwój wydarzeń. Z lewej przeciwnik mnie naśladuje. Werka otwiera forsująco 1, co obiecuje czwórkę kierową - taki podwójny transfer oraz siłę nawet do 37 oczek. Kiedyś naiwnie myślałem, że może być więcej, ale wybitny polski brydżysta pouczył mnie, iż przy 4 Asach, 4 Królach, 4 Damach, mieście się tylko jeden Walet. Trzeba z dużą pokorą czerpać z wiedzy Mistrzów. Z prawej KONTRA. Pasuję, wskazując wartości treflowe i przeciwnik z lewej musi licytować. Wybiera 1, co Werka kontruje, wskazując dobrą jakość swoich kierów. Z prawej 1, co pasuję, licząc na kontrę Partnerki. Ale Werka nie kontruje, ponieważ przeciwnik z lewej sam pokazuje niechęć do czarnego koloru i odchodzi w 1BA. Dochodzi to do mnie, więc kontruję, wskazując, iż mam górę pierwszego pasa. Nerwowość przeciwników wyraźnie wzrasta, następują dwa pasy i gdy myślę w co zawistować, z prawej pada REKONTRA. Oceniam, ją, jako SOS, niestety, nie mogę tej odzywki skontrować w celu podwojenia zapisu. Ożywa przeciwnik z lewej, zgłaszając 2, które chcę skontrować, ale mi to się nie udaje, ponieważ z prawej pada 2. Mam lewę atutową, więc znowu kontruję, ale już nikt nie ma nic do powiedzenia i muszę zawistować. Mam proste zadanie, nie mogę w młody kolor, gdyż nagram lewę, nie mogę w pika do pików, pozostają mi Kiery. Zwykle z wistujemy trzecią spod honoru, ale tym razem chcę coś podegrać w dziadku i nie boję się, jak Werka uzna, iż mam drugą Dziesiątkę. Wykładam 10 i pojawia się stół.

3 K 7 3 2 10 7 3 9 8 6 5 2
	W 10 5 10 5 4 D W 2 A D 10 3

Stół mi się podoba, szczególnie puste trefle, co zwiększa wartość moich walorów w tym kolorze. Niespodziewanie biorę lewę, do której padają Dwójka, Ósemka, Szóstka. Dostałem wyraźną markę, więc ponawiam kiery. Werka bierze lewę W i widząc możliwość przebitek pikowych w dziadku, odwraca w atu. Znowu niespodziewanie biorę lewę W i gram trzeci raz kiera. Tym razem Dama Werki jest przebita małym atutem i pojawia się 6. Nie mogę grać w Karo, więc puszczam, Werka bierze Damą i ponownie gra w atu. Rozgrywający bije Asem, przebija pika w dziadku i gra trefla, po namyśle stawiając Waleta. Kątem oka notuję Czwórkę od Werki, co oznacza dubla. Gramy już w widne karty. Biję D, ściągam Asa, na którego spada oczekiwany K. Gram 10, która bierze lewę i wpuszczam Werkę pikiem. Powstaje dwukartowa końcówka.

	= A 8 =
= K = 9			K = K =
	= = D 3

Werka gra A, czym promuje mi lewę na D. +800 jest dobrym zapisem. Nasze potencjalne 3ba nie jest takie proste do gry. Cztery ręce wyglądały następująco:

	A D 8 7 A D W 8 9 8 6 7 4
3 K 7 3 2 10 7 3 9 8 6 5 2			K 9 6 4 2 9 6 A K 5 4 K W
	W 10 5 10 5 4 D W 2 A D 10 3

Werka jak zwykle zachowała stalowe nerwy. Specjalnie mnie to nie dziwi, ponieważ swego czasu grywaliśmy różnymi podejrzanymi wersjami otwarcia 1BA i musieliśmy zachować zimną krew, gdy przeciwnicy strzelali do nas. Gotowi byliśmy grać każdy kontrakt bez kontry, ale po kontrze licytowaliśmy wyżej lub stosowaliśmy rekontrę SOS.

Piotr Kaczorowski

Brydż maksymalny

25.11.2007 23:01
Wczoraj wieczorkiem zagrałem sobie porcję rozdanek z Werką. To bardzo ambitna kobieta, która lubi uzyskiwać maksymalne wyniki, żyłuje kartę na maksa, a czasem dodaje jedną nadwyżkę w nadziei na moją rozgrywkę. Założyłem słuchawki, włączyłem radio i zrelaksowany oddałem się ulubionej rozrywce. Szło nam dobrze, aż na pierwszym ręku otrzymałem taką skromną kartę.
A 10 7 6 2
6 5
D W 5
K D 7
Nie bardzo mi się podobała, bo mam sam dół forsującego otwarcia na pikach. Tak, otwarcie jest nielimitowane górą. I jeszcze marna jakość pików oraz zgrupowanie honorów w młodszych kolorach. Cóż, będę musiał licytować bardzo ostrożnie. Ależ byłem naiwny. Werka natychmiast zadała mi serię relayów i gdy zalicytowałem 3 zapadła w namysł. Wiedziała, iż mam skład 5233 i jednego Asa. Co ta sadystka kombinuje? Czemu nie uruchamia negatywnego skanowania moich dalszych wartości? Wreszcie pojawia się 5. Uff. Jest to inwit do szlemika, pytający mnie o nadwyżki ponad dół otwarcia. Kusi mnie, żeby podnieść, wszak to miło wygrać szlemika. Ale nie widzę niczego, więc po chwili wahania pasuję. Za chwilę pokazuje się wist i stół.

	K D W 3 K 10 9 2 A 6 A W 9
D
	A 10 7 6 2 6 5 D W 5 K D 7

Jak dobrze figury leżą, to można wziąć 12 lew, ale wist pokazuje, iż nie leżą dobrze. Lepiej było grać 4, albo chociaż z odwrotnej ręki. Teraz grozi oddanie 2 kierów i kara. Puszczam, licząc naiwnie na powtórzenie ataku. Jest to bezmyślne zagranie standardowe. Następują odwrót atutowy, odbieram zabawki, eliminuję trefle, kończąc w ręku i impasuję kiery Dziewiątką, którą pokrywa As. Powstaje końcówka:

	K K 10 A 6 =
= W 8 8 7 4 =			= 4 K 10 9 8
	A 10 = D W 5 =

Biedny E został wpuszczony. Nie może wyjść w kolor czerwony, ponieważ wykonam pewny impas. Zagrał szarą Ósemką, na którą wyrzuciłem karo i przebiłem w stole. Na K poleciało kolejne Karo i już nie oddałem lewy.

	K D W 3 K 10 9 2 A 6 A W 9
9 8 4 D W 8 3 8 7 4 10 4 3			5 A 7 4 K 10 9 3 2 8 6 5 2
	A 10 7 6 2 6 5 D W 5 K D 7

Brydż znowu okazał się niesprawiedliwy. Wypuściłem pewny kontrakt w pierwszej lewie. Wygrywało położenie K,co zabezpieczało przed odwrotem kierowym oraz podegraniem A, a po ściągnięciu czarnych kolorów, zagranie małym kierem do stołu. Werka to na pewno widziała, ale nic nie mówiła, bo udało mi się wygrać. Muszę się jeszcze dużo uczyć.

Piotr Kaczorowski

Polityka systemowa nie chroni początkujących

23.11.2007 18:27
Zarządcy polskiego brydża wprowadzili ostre i mocno restrykcyjne ograniczenia systemowe. Nazwali to polityką systemową, promujące nowe koncepcje licytacyjne. W tym jest ziarno prawdy, ponieważ zakazy stymulują pomysły szukania dziur w zakazach i omijania ich.
Jest to kopia zakazów organizacji światowej i europejskiej. Jednakże jest istotna różnica - tam zalecanymi systemami są systemy z niewielką liczbą sztuczności. U nas - Ozorek. Propaganda mówi, iż ograniczenia systemowe mają chronić początkujących brydżystów. Jest to ewidentna nieprawda. Zakłada się bowiem, iż początkujący mogą grać jakimkolwiek prostym systemem, ale muszą perfekt znać Ozorka. A najcieńsza książeczka opisująca system, którym się od Łaby do Kamczatki, ma ponad sto stron, których zawartość trzeba wykuć na pamięć. I jeszcze trzeba znać podciągnięte pod Ozorek zasady alertowania.
W rzeczywistości polityka systemowa chroni Ozorkowców przed pomysłami początkujących brydżystów. Kiedy zagrałem z Tolkiem pierwsze dwa turnieje, mieliśmy prosty system, który najpierw sprzedawał siłę w dokładnością do 1.5 PC, a potem kolory-ekonomicznie od dołu. Czegoś prostszego, acz skutecznego nie można sobie wyobrazić. Przeciwnicy zachowywali się w większości bardzo tolerancyjnie, przychylnie i poinformowali nas, iż taka licytacja jest w Polsce zakazana, bowiem trzeba jednocześnie pokazywać i siłę i kolor. Znalazły się, niestety, cwaniaczki, które, nie mówiąc nam o tym, z każdą kartą pasowali na pierwszym ręku, w celu utopienia nas.
Polityka systemowa jest protezą, która chroni zawodników przed myśleniem i pracą analityczną. Dobry zawodnik jest gotowy do gry przeciw każdej konwencji, leń żąda zakazów. To tak, jakby w szachach zabronić zaczynania partii pionkiem hetmańskim, ponieważ początkujący mają grać debiuty otwarte. Tylko brakuje dziecka, które jak w bajce Nowe szaty dla króla, zakrzyknie - król jest nagi.

Piotr Kaczorowski

Brydż z dreszczykiem

21.11.2007 19:46
Są takie rozdania, które wywołują różne emocje. Zwykle wywołują je przeciwnicy, ale partner też może podnieść tętno.
Na pierwszym ręku podniosłem całkiem ładną rękę.
A D
A D W 6
D W 10 7
8 6 3
Liczę oczka, żeby Jędrek potem nie wrzeszczał, iż źle otworzyłem. 16. Równo 16. Od 17 otwieramy
1, ale tej ręki nie mogę podciągnąć pod to otwarcie. Na szczęście przeforsowałem otwieranie z czwórek, więc mam do wyboru otwarcia w oba czerwone kolory. Oba są od 11, ale karowe tylko do 14. Myli mi się coś. Kara od 11, a kiery od 9 PC. Ale Jędrek coś mówił, że jak mamy 15-16, to może być czwórka kierów. Po co on to mówił? Nie pamiętam. Ale umówiliśmy się na preferencje kolorów starszych, więc może potem nie pomyśli, iż mam 5 kar. Robię znak krzyża i wybieram 1, co znaczy od 9PC na czwórce, z wyłączeniem pewnych składów. Jak grać ostro to grać. Jędruś 2, co forsuje, od 11 i powinno być na piątce. Mam dobrą odzywkę 2, co też forsuje, ale obiecuje tylko 4 kara. Tak mi się wydaję, bo przecież licytujemy w stylu Canape, więc mogę mieć i 7 kar. Śmieszną odzywką było powtórzenie kierów, ponieważ by oznaczało, iż mam ten kolor powtarzalny. Z lewej budzi się przeciwnik i wtacza się 2. Czemu od razu nie blokował? Dziwne, pewnie na kolor kiepskiej jakości. Jędruś na swobodnej pozycji 3, co według mnie oznacza nadwyżkę, a według niego coś mętnego, nie pamiętam jego tłumaczenia. W każdym razie powinien mięć 5 trefli i 4 kara, więc mamy podwójny fit. Nie wiem, co grać, marnują mi się wartości kierowe, ale jedyną odzywką forsującą jest 3, co pokazuje wyraźnie, iż mam 15-16 i dwie czerwone czwórki, oraz może być zrozumiane, jako pytanie o trzymanie. Chociaż tego nigdy dokładnie nie omawialiśmy i różnie bywało. Przeciwnik z lewej nie wytrzymuje i kontruje. Znowu nie pamiętam odpowiedzi na kontrę, kiedy półtrzymanie, kiedy podwójne. Jędruś zdejmuje ten problem ze mnie, licytując 4. Dla mnie jest to kolejna nadwyżka, czyli conajmniej 16PC, przecież był na pozycji swobodnej. Przecież to nie może być cue bid, uzgadniający kiery. Liczę mu AK i AK to tylko 14 PC, musi mieć jeszcze coś. Już wiem, iż zagramy szlemika karowego (nie treflowego, bo ja jestem zastawiony pikami), ale chcę spróbować szlema. Pytam o Asy 4BA i po 5 doznaję szoku. Już wiem, iż coś zachachmęcił. Odpowiedział bowiem, iż ma dwa Asy i ani jednego Króla. A to drań! On wie, iż muszę mieć dwa Asy, więc mieszczą mi się tylko dwa Króle. Ale ponieważ szlemik już przesądzony, a sam nie mam Króla, daję kolejną odzywkę forsującą 5. Tli mi się nadzieja, iż może pokazał mi 0/3 Asy. Po dłuższej chwili wraca 6, co potwierdza moje najczarniejsze przewidywania. Przenoszę na 6, co kontruje przeciwnik z prawej. Ciekawe z jakiego powodu? Może to kontra karna, a może Teodora Lightnera.
Pojawia się wist i stół.

	10 5 3 5 A 5 4 2 A D 10 5 4
K
	A D A D W 6 D W 10 7 8 6 3

Jest źle, ale nie beznadziejnie. Jedno, co wiem, iż to nie mogła być kontra wskazująca renons, bo ten po lewej musiałby mieć 8 pików, a wtedy inaczej by licytował. Więc musi mieć K. Będę musiał dwukrotnie impasować trefle i to może dać mi 12 lew. Wist jest dziwny, chyba W spodziewa się renonsu. Kładę Trójeczkę, z prawej wypada Walet, biorę Damą. Czyli po lewej było 7 pików z Królem, więc po prawej musi być sporo czerwonych kart i miejsca na trefle. Sukces podwójnego impasu trefl maleje. Na razie puszczam w koło D. Z lewej 3, z prawej 6. Co się dzieje? Czyżby stał impas karowy? Impasuję W i znowu udanie. Z prawej Ósemka, ale z lewy mały pik. Ki diabeł? Z prawej ostał się K9. Nie mogę ściągać atutów, nie mogę przebijać. Na razie spróbuję go skrócić. D. Obaj są czujni, z lewej najniższy pik, a z prawej najniższy kier. Albo rzucają od dołu, albo sygnalizują wartości w treflach, co w obu przypadkach nie ma sensu. Ale teraz nie potrzebuję już dwóch impasów treflowych. Impasuję trefle Damą, z lewej Dwójka, z prawej Siódemka. Król musi być po lewej. 10, wyrzucam zmyłkowo Ósemkę, z prawej mały kier. Znowu nie dał się skrócić. Impasuję D, udanie. Teraz już prosto. Obaj dokładają do A., więc skład jest jasny. Przebijam małego kiera w stole, odgrywam A, z lewej Walet. Mały trefl ze stołu promuję moją 10 na jedenastą lewę, As atu daje dwunastą. Uff. Końcowy manewr nazywa się en passant, co w szachach oznacza bicie w przelocie, w brydżu podobnie, chociaż Kelsey i Ottlik używają szerszego pojęcia z ucieczką z atutami i zastępczym kolorem atutowym. Tu była bardzo prosta forma, mam rozdanko grane na żywo, przeciwko arcymistrzom w dużo bardziej skomplikowanej formie. Niedługo je zaprezentuję.

	10 5 3 5 A 5 4 2 A D 10 5 4
K 9 8 7 6 4 2 10 3 3 K W 2			W K 9 8 7 4 2 K 9 8 6 9 7
	A D A D W 6 D W 10 7 8 6 3

Brydż okazał się niesprawiedliwy, można było prosto grać przez trefle. W widne wygrywa się po każdym wiście. A ja musiałem się porządnie spocić, żeby to wygrać.

Piotr Kaczorowski

Brydż dla ludzi bardzo bogatych i znanych

20.11.2007 23:34
Wczoraj odbył się tak zwany turniej przyjaciół brydża. Już szósty. Kiedyś się nazywał pikantną majówką. Do tej pory nie wiem, co tam było pikantnego. Od ktoś palnął jakąś głupotę. Nie pierwszy raz i nie ostatni. Przyjaciele nie dopisali, niewielu ich przybyło. Opublikowano tylko połowę wyników, ponieważ panuje pogląd, iż nie wolno pokazać, kto nie umie grać w brydża i zajął jedno z ostatnich miejsc. Jest to kolejny przykład obłudy, sprzeczny z zasadą fair play, która mówi, iż nie jest ważne miejsce, nie jest ważne zwycięstwo, liczy się sam udział. Nie wiadomo, po co się utajnia wyniki, które potem będą opublikowane z Cezarze. Ale kto chce już wiedzieć, może sobie pooglądać obrazki. Fotografii zrobiono multum, ale też są wyłącznie dla wtajemniczonych, ponieważ zdjęcia nie są podpisane. Czy jest to możliwe, żeby wprowadzeni e podpisów pod fotografiami przekraczało możliwości twórcze autora strony związku? Przecież gotowe instrukcje można znaleźć w sieci.
Jaki jest sens tajnego przedsięwzięcia związku? Nie wiadomo. Jeśli to ma służyć propagowania naszej ulubionej gry, to powinno się odbywać przy otwartej kurtynie. Należy zaprosić media, kibiców, widzów. A nie chować się w mysiej dziurze.

Piotr Kaczorowski

Jedyna słuszna linia

19.11.2007 13:02
Szaleństwo brydżowe nie ma granic. Po bardzo długiej licytacji, trwającej prawie pięć okrążeń, doszliśmy do kontraktu 3 bez atu. Bez wielkich nadziei, czekałem na pokazanie się dziadka.

	9 3 D 10 4 A 9 5 K 8 7 4 3
2
	A K A W 9 7 W 7 4 2 D 6 2

Sytuacja jest beznadziejna. Górnych lew jest tylko cztery, piątą można zyskać w treflach, jest szansa na dodatkowe lewy w kierach, gdy uda się impas Króla. Niestety, jest tylko jedno przejście do stołu, więc nie uda się wszystkiego zrobić.
W sytuacji beznadziejnej, trzeba poszukać jedynego układu, który daje szansę wygrać rozdanie, lub wpaść najniżej. Analiza pierwszego wistu wskazuje, po lewej są 4 piki, a po prawej - pięć. Trzeba szukać czterech lew w treflach, więc zagrać na drugiego Asa. Większa szansa jest na to po prawej, ale problemy komunikacyjne nie pozwalają na to. Dodatkowo pierwszy wist uderzył nas w piki, co wytrąciło nam bezcenne zatrzymanie. Pozostaje zagranie małego trefla do stołu, zamykamy oczy i odmawiamy krótką modlitwę. Z lewej 10, co daje nam nadzieję i kładziemy K, odmawiając kolejną modlitwę. Wziął! Więc As powinien być z lewej. Puszczamy trefla w koło, zamykamy oczy i odmawiamy kolejną modlitwę. Została wysłuchana, ponieważ pojawił się A i kolejny pik. Bierzemy w ręku, odblokowujemy się D i przechodzimy do stołu A i ciągniemy dwie forty treflowe, obserwując zrzutki. Z lewej spadły trzy kiery, z prawej dwa kara. Ponieważ wist pikowy wskazuje, iż kiery W nie są dłuższe od pików, to w jego ręce znajdują się obecnie dwa piki, kier i dwa kara. Wątpliwe, aby był to wysinglowy K, raczej jest to blotka i mariasz karo. Natomiast po prawej zostały trzy piki i drugi K. Dysponujemy więc D, spada Król i zasłużenie inkasujemy dwie nadróbki.

	9 3 D 10 4 A 9 5 K 8 7 4 3
D 8 7 2 8 6 3 2 K D 6 A 10			W 10 6 5 4 K 5 10 8 3 W 9 5
	A K A W 9 7 W 7 4 2 D 6 2

Kiedy widzi się cztery ręce, też nie jest łatwo dostrzec drogę do wygranej. 11 lew gwarantuje znakomity zapis.

Piotr Kaczorowski

Brydżowy ranking

17.11.2007 20:38
WK to podstawa brydża. Na wysokie WK to można nawet poderwać panienką, czym wyższe WK, tym łatwiej i tym atrakcyjniejszą. Za tych kilka WK... WK nie oddaje siły gry. To znaczy można wskazać kilku graczy z tym samym WK i łatwo wykazać spore różnice w umiejętnościach i wynikach. To może liczyć PKLe? Też nie. Czas pracuje na ich liczbę. Można powstrzymać kumulację, wprowadzając proste poprawki.
1.Co rok każdy traci 10% wszystkich punktów. Proste do realizacji komputerowo. Wbrew pozorom, po dziesięciu latach nie traci się wszystkich punktów. Jednakże punkty zdobyte w ostatnich latach mają większą moc. Żeby utrzymać swoją zdobycz, trzeba co rok zdobywać 10% swoich punktów. 10% wzięte jest z powietrza, równie dobre może być 12%, 13%, 15%. Zawodnicy posiadają WK przed redukcją. Można wprowadzić zapis, iż liczy się bieżące WK lub maksymalne.
2.Zawodnik ma 100% punktów zdobytych w roku poprzedniem, 90% sprzed 2 lat, 80% sprzed 3 lat, ..., 10% sprzed 10 lat. Reszta uwag taka sama jak w punkcie 1.
Oba pomysły można wprowadzić z marszu, nie zmieniając innych przepisów klasyfikacyjnych. Można wymyślić także podobne rozwiązania. Takie zmiany spowodują, iż do oceny siły gry nie będą wliczane osiągnięcia sprzed 10 i więcej lat.
Osobna sprawa to niezaliczanie punktów osobom, które nie mają zapłaconych składek. Jest to błąd. Są one już skubnięte finansowo, ponieważ płacą wyższe wpisowe. Jeśli zaliczy im się punkty, większość z nich zachęci się do opłacenia składki. Natomiast tytuły daje się wyłącznie osobom, które płacą składki.
I jeszcze sama składka. Warto podzielić ją na dwie części - obowiązkową i dobrowolną, która będzie zniżkową prenumeratą Świata brydża. Wtedy będzie plebiscyt, czy pismo jest dobre czy złe, a redaktorzy będą mogli walczyć o czytelnika. Obecnie miesięcznik nie służy kontaktowi zarządu z graczami, ponieważ nie przekazuje żadnych informacji poza zdjęciami i bałwochwalczymi tekstami propagandowymi. Nie zawiera szczegółowego kalendarza, brak wyników imprez, regulaminów, komentarzy polityki systemowej i przepisów gry.

Piotr Kaczorowski

Czytanie zakrytych rąk

16.11.2007 20:44
Brydż z Jędrkiem przysparza emocji, ale rzadko nam się zdarzało nie zagrać szlemika, który idzie. Nawet, gdy Jędrek przeszkadzał jak mógł, trudno mnie było powstrzymać. Graliśmy rozdanie numer 23, co jest szczęśliwą dla mnie liczbą. Dostałem całkiem ładną rękę:
A 7
A K W 8 7
K W 9 8 4
A
Normalnie w Kaczorku otworzyłbym forsująco na kierach, ale tu system dawał mi możliwość zastosowania wieloznacznego 1, który zawierał wariant silny. Jędrek odpowiada 1, co mi sie nie podoba, ponieważ oznacza siłę 6-14 (dobrze, że nie 0-13, jak drzewiej bywało) i 3+ piki, co mnie smuci, ponieważ oznacza kiery krótsze od pików, czyli najwyżej trzy. Na razie mam prostą odzywkę 1BA, która określa tylko siłę 14+. Cieszę się, że mi coś pokaże, to go kilka razy sforsuję i poszukam fitu. Ale ten drań wybiera 3BA, co oznacza górę siły i skład równy. Domyślnie czuję, iż mam sfitowane dwa czerwone kolory i muszę zdecydować, czy grać szlema czy tylko szlemika. 33 oczka to dosyć, na szczęście mój partner nie wie, iż mam pół talii siły, więc uczciwie pokaże, czy ma Asa, czy go nie ma. Mam na to pewną odzywkę 4, która pyta o Asy. To jedyne, czego jestem pewien z naszego systemu i pierwsze, czego się nauczyłem. Pytamy po staroświecku o 4 Asy. 4 to mnie ucieszyło i powiedziałem radośnie 7, bo wyszło mi, iż musi mieć jedną czerwoną Damę i ze dwa Króle. Przecież kiedyś mi tłumaczył, iż na zalicytowanie BA musi mieć wszędzie po trochu. Poczułem, iż coś jest nie tak, potem nastąpił długi namysł i pojawiło się 7BA. Już wiedziałem, iż pojawi się w dziadku inna karta niż ta, której się spodziewałem. Ciekaw byłem, czy brakuje mu czegoś w kierach, bo zrozumiał, iż sprzedał mi tam wartości, których nie ma, czy po prostu chce mnie ukarać za złą licytację. Przeciwnicy nie skontrowali, co mnie ucieszyło, pojawił się wist i stolik.

	K 9 2 9 3 A 6 K D W 9 7 4
3
	A 7 A K W 8 7 K W 9 8 4 A

Liczyłem na wist karowy. To by mi rozwiązało problem. Jędrek trochę się zrehabilitował, mając robocze trefle, które nie powinny się źle dzielić, a nawet pozostaje szansa trafienia czerwonej Damy. Zakładając, iż trefle dobrze się dzielą, mam 12 górnych lew. Trzynastą można wziąć impasując czerwoną Damę. Jak trafię, to mnie nie pochwali (bo i po co?), jak nie trafię, to będzie na mnie psy wieszał. I jeszcze pytanie, czy impasować, czy grać górą? Można raz górą, a potem impas. Ale który kolor pociągnąć z góry? Nie można zrobić UNDO, a poza tym, ja nie gram w cofane.
Najpierw analiza pierwszego wistu. Ewidentnie jest to czwarta najlepsza, więc piki dzielą się 4-4. Daje to po 9 miejsc na pozostałe kolory, więc rozkłady nie powinny być dzikie. Przychodzi mi do głowy połączenie szans, czyli ustawienie przymusu złożonego (Love), zwanego też sześciokrotnym. Dodatkowo na końcu mogę wykonać kontrolowany impas. Starannie zagrywam Dwójką, zachowując Dziewiątkę jako obustronną groźbę. Z prawej Ósemka, co oznacza, iż po prawej jest jeszcze 10 i figura.
Odblokowuję A, obserwując, iż rzucają na nieparzyste, co mnie cieszy. Ściągam A, żeby sprawdzić czy nie ma singlowej Damy, ale to przy okazji. Odgrywam w celu uniknięcia niejednoznaczności w końcówce. Rzucają znowu na nieparzyste, albo tak jest, albo jeden oszukuje a drugi ma dubla z honorem. Przechodzą do stołu A i znowu Dama się nie pojawia, i znowu rzucają tak samo jak w kierach i wyciągam analogiczne wnioski. Ściągam dwa trefle i widzę, iż coś sobie sygnalizują, ale nie mogę im ufać. Obaj dokładają, a ja wyrzucam po karze i po kierze.
Bardzo ważna lewa W. Z prawej mały pik, co może oznaczać iż jest to ostatnia swobodna karta i potwierdza posiadanie figury z 10. Z lewej mały kier, co oznacza 4 kiery po lewej i tylko 2 kara. Kolejny trefl, który musi dać mi pełną informację.
Sytuacja jest następująca, czuję przez komputer jak serce Jędrka wali 144 uderzenia na minutę.

	K 9 9 6 7
D/W 6 D/10 6 D/10 =		D/W 10 D/10 D/10 7 =
	7 K W K W =

Teraz trzeba się wykazać precyzją sapera, bo bomba już cyka. Jednakże szlem już jest wygrany. Powstaje przymus typu O w ograniczonej formie, który potem przechodzi w PSL. Muszę ściągnąć lewę w czerwonym kolorze, wrócić pikiem do stołu i odegrać trefla. Ponieważ chcę się dowiedzieć chociaż o położeniu jednej czerwonej Damy, muszę odegrać K. Z prawej Siódemka, z lewej Dziesiątka. Uff, wygrywał impas karowy. Teraz pikiem do stołu i sytuacja jest klarowna.

	9 9 = 7
D/W D/10 6 = =		D/W D/10 D =
	= K W W =

E jest w przymusie. Wyrzucił D, co skończyło grę. Tak samo się działo po wyrzuceniu D. Mógł wyrzucić figurę pikową, na co ja bym pozbył zbędnego już W. Teraz w przymusie jest W. Nie może wyrzucić pika, bo wezmę lewę na Dziewiątkę. Wyrzuca małego kiera, na co gram kiery górą, bo wiem, iż honory (D i 10) są rozdzielone.

Pokażę wszystkie 4 ręce.

	K 9 2 9 3 A 6 K D W 9 7 4
W 6 4 3 10 6 5 4 10 3 10 5 2		D 10 8 5 D 2 D 7 5 2 8 6 3
	A 7 A K W 8 7 K W 9 8 4 A

Brydż nie jest sprawiedliwy, bo wygrywały oba impasy oraz spadała D. Więc szlema wygra każdy. Jędrek też nie był zadowolony z mojej rozgrywki, chyba była dla nie go za bardzo skomplikowana.

Piotr Kaczorowski

Ozorek nie jest taki zły

14.11.2007 22:59
Ktoś mógłby pomyśleć, iż Ozorek jest złym systemem. Nie jest złym, ma wiele pożytecznych mechanizmów w dochodzeniu do końcówki. Ma też swoje wady. Często można zaobserwować, jak Ozorkowcy przed zalicytowaniem patrzą zamyśleni w sufit. W ten sposób, przypominają sobie stosowną sekwencję. I to jest moim zdaniem podstawowa wada systemu - oparty jest na ściśle określonych sekwencjach. Inaczej mówiąc, jest systemem pamięciowym. Ja wolę grać systemem naturalnym, bazującym na kilku regułach i systemie wnioskowania pozytywnego i negatywnego. Jednakże wymaga to ciągłego myślenia, co nie wszyscy lubią, ponieważ myślenie męczy.
W systemach naturalnych, trzeba cały czas pamiętać o tym, w jaki sposób partner widzi naszą ręką i szukać sposobów jak najbardziej dokładnego precyzowania jej zawartości. System naturalny wymaga długiej praktyki, natomiast Ozorka można nauczyć się na pamięć. Właśnie początkujący brydżyści na początku swojej kariery powinni licytować naturalnie. Naturalnie, to znaczy otwierać na wysokości jednego w najdłuższy kolor, czyli czasem czterokartowy. Natomiast otwarcia dwa w kolor powinny być silne. Od razu nasuwa mi się angielski system ACOL, który spełnia te wymagania. Bardzo dobrze mi się zawsze grało Kaczorkiem acolopodobnym. Tym systemem licytowałem długo, uzyskałem nim rekordowy wynik 67% w warszawskich eliminacjach MPP, a grałem wtedy z kobietą.
Wyższość Ozorka nad naturalnymi systemami widoczna jest w rozgrywkach juniorów. Nasza młodzież lekutko bije innostranców, ponieważ ma narzędzie dopadania prawidłowych końcówek. Jednakże jest to brydż pamięciowy i tylko nieliczni juniorzy awansują do krajowej czołówki seniorów. Tylko ci, którzy potem wykonają ciężką pracę.
Ozorków jest wiele, tyle, ile osób nim grających. I to jest prawdziwy problem. Nikt nie gra już standardem opracowanym pół wieku temu przez Henryka Niedźwieckiego, a szkoda, bo to był dobry, kompletny, spójny system. Potem tylko go psuto, psuto, psuto. Ale o tym innym razem.

BTW.Pozdrawiam ciepło Czytelnika z WK=7, przeciwko któremu udało mi się 3 dni temu minimalnie wygrać stół.

Piotr Kaczorowski

Kradzione nie tuczy

13.11.2007 22:47
Grałem w turnieju niepodległości na Bielanach. Miło było, ale trafiliśmy na parę

Andrzej Borewicz (CEZAR 06516 PZBS)
Halina Borewicz (CEZAR 06517 PZBS).

Oboje mają po WK=7. Andrzej Borewicz z ręką

A 4 3 6 2 A W 10 9 3 A 10 7

otworzył 1. Moja partnerka weszła 1 . Teraz Halina Borewicz, spojrzała groźnie na męża, uderzyła dłonią w zieloną karteczkę z napisem PASS, przeniosła ją w bok i wyciągnęła czerwoną karteczkę z kontrą. Spasowałem, równie szybko Andrzej Borewicz i po chwili moja partnerka. Jako dziadek spokojnie poczekałem do końca rozdania i zapytałem LHO, jak zrozumiał kontrę partnerki. Odpowiedział szybko karna. Nie mogłem skorzystać z kodeksu honorowego Bohdziewicza, ponieważ nie noszę przy sobie broni palnej. Poprosiłem sędziego i nawet udało mi się opowiedzieć przebieg wydarzeń, chociaż przeciwnicy utrudniali mi, jak mogli. Maciej Czajkowski zadał Borewiczowi pytanie o znaczenie kontry. Tym razem odpowiedź brzmiała siłowa od 13pc. Po chwili została zmieniona na negatywna z czwórką pików. Niestety, sędzia zapomniał o nas i nie poinformował nas o swojej decyzji, natomiast w protokole pojawiło się -11.00.
Przepisy brydża zakazują ukrywania przed nami, iż dotknięcie pasa nakazuje partnerowi pasować bez względu na kartę i jednocześnie oznacza silną zacinkę atutową. Gdybym o tym wiedział, dałbym rekontrę lub zalicytował 2, którego dawało wynik -800 czyli maksa.
A teraz na poważnie. Przeciwnicy wykonali ordynarny kant. I powinni być za to surowo ukarani. Mieli już rozmowy ostrzegawcze, ale jakoś to nie pomaga. Jednakże są marnymi oszustami i kiepsko wyszkolonymi zawodnikami. Alwin Roth, który w 1959 roku wymyślił kontrę sputnik, zwaną negatywną, uczył jak karać przeciwników uczciwie za ryzykowne wejścia. Zawodniczka powinna dwa razy spasować. Najpierw wyczekująco, wciągająco i drugi raz, ukarniając kontrę wznawiającą partnera. Ale wtedy moglibyśmy odejść w trefle, co było niemożliwe przy oszustwie kanciarzy. Przypomniałem sobie, jak oszustka zagrała w turnieju sędziowanym przez oszusta. Zajęła ostatnie miejsce. Potem w tabeli wyników pojawił się niezarejestrowany osobnik Nowak. A tego numeru to już zupełnie nie rozumiem.

Piotr Kaczorowski

Brydż a matematyka

11.11.2007 13:28
Panuje powszechny pogląd, iż brydżyści są dobrymi matematykami. Może i są, ale musimy liczyć w zakresie do 13. Nawet rachunek prawdopodobieństwa wykorzystywany jest w wąskim zakresie i wyłącznie w sytuacjach, w których nie mamy żadnych dodatkowych informacji z licytacji, wistu czy dotychczasowego przebiegu gry. Wystarczy pamiętać kilka prawdopodobieństw podziału koloru u przeciwnika i kilka prostych zasad. Znacznie ważniejsze jest wyciąganie logicznych wniosków. A te cechy są typowe dla różnych zawodów, jak analityk, lekarz, nauczyciel, ekonomista, magazynier, rolnik, krawcowa, szewc, ogrodnik itd.itp.
Brydż jest prostą grą. Wymaga koncentracji i pracy przy stoliku. Trzeba być skupionym, wyciągać wnioski, trzeźwo oceniać sytuację w rozdaniu, nie tracić spokoju ducha. Lenie, którym nie chce się pamiętać jakie karty zeszły, ani oceniać sytuacji oraz ustalać planu gry, przegrywają.

Piotr Kaczorowski

Szlem jest solą brydża

10.11.2007 20:37
Nic tak nie jest przyjemne, jak wygranie wylicytowanego szlemika, chociaż czasem trzeba przeżyć ciężkie chwile. Przecież partner może doprowadzić nas do stanu przedzawałowego. Ale nie uprzedzajmy wydarzeń.
Jest takie jedno miejsce w Polsce - Dzielnicowy Dom Kultury przy ulicy Działdowskiej, w którym we wtorki odbywają się turnieje. Unikalność polega na tym, iż obowiązuje regulamin, chyba z 1991 roku, który zezwala grać dowolnymi systemami. Bogusław Bednarski, który sam grywa klasyczną Lambdą, nie ugiął się naciskom i nie wprowadził zakazów systemowych. Niestety mało par korzysta z prawdziwej wolności.
Otrzymałem ciekawą rękę.
A K D 7 4 3 6 2 8 2 K 10 7
W każdym sztucznym systemie jak Ozorek, czy jemu podobne, otworzyłbym 1, ale tym razem graliśmy systemem ATOS pod zakamufloną nazwą ORKA (od pierwszych liter nazwisk). Przypadkiem użyłem tego samego otwarcia, które oznaczało siłę 8-12 hcp oraz 6 pików lub 0-2 piki i 3-4 kiery. Teraz Jędrek zalicytował 2, co było relayem. Gdy kiedyś tłumaczyłem to jako przejście - wywołuje licytację czynną, pewien reprezentacyjny junior zagroził, iż da mi w mordę. Więc później unikałem tego trudnego języka brydżowego, natomiast juniora postraszyłem, iż mu oddam. Jako ciekawostkę dodam, iż gdyby Jędrek podniósł kolor mego otwarcia (2 pik), znaczyłoby to, iż ma 0-1 lub 6 pików. Tym razem nie mogłem się pomylić, miałem prostą odpowiedź 2, czyli 6 pików bez wskazania przedziału siły. Jakież było moje zdziwienie, gdy Jędrek chwilkę pomyślał i położył cały stos karteczek 6. Po niecałej sekundzie zalicytowałem 7. Siedzący po lewej Pedro radośnie skomentował moją licytację, a Jędrkowi krew napłynęła do głowy. Jednak nikt nie skontrował, za chwilę wyłożyłem karty i obserwowałem twarz partnera. Jak się spodziewałem, uspokoił się o oblizał wargi, co oznaczało, iż jest zadowolony z kontraktu i wie, jak go wygrać. Zresztą nie było to trudne.
Trochę mnie zabolał brak zaufania do mnie, przecież z licytacji Jędrusia wynikało, iż ma rękę typu:
x A K (x) A K (x) A D W 9 8 x (x)
gdzie (x) oznacza blotkę w tym kolorze i brak kart zamiast pozostałych (x). Moja analiza była oczywista, Jędruś chce zagrać szlemika w najgorszym wypadku na impasie K, więc mój Król zamyka mu kolor, AKDxxx w pikach daje co najmniej 4 lewy, które można wyrobić dzięki dojściom w treflach.
Brydż jest bardzo prostą grą.

Piotr Kaczorowski

Potwierdzenie wistu

09.11.2007 23:06
Jest taka konwencja wistowa mająca kilka nazw. Sygnał Smitha, marka zastępcza, potwierdzenie wistu. Polega ona na tym, iż przeciwko kontraktom 3ba, przy pierwszej możliwości (zwykle jest to lewa druga), czyli gdy przeciwnik zagrywa swój kolor sygnalizujemy, czy nam się podoba otwarcie koloru pierwszym wistem czy nie. Mała karta to potwierdzenie, a duża - zniechęcenie. Potrzeba stosowaniu tej konwencji wynika z faktu, iż nie zawsze czytelne jest zagranie w pierwszej lewie, czasem nie możemy też dać sygnału. Zdania naukowców są podzielone, na przykład Michał Lawrence uważa ten powszechny w Polsce pomysł za zbędny.
Dostałem całką kartę, ale byłem na czwartym ręku i nie udało mi się wejść do licytacji.
A K 8 7 6 2 10 9 8 6 3 2 2
Z lewej przeciwnik coś otworzył, Jędrek dziarsko zgłosił piki, z prawej usłyszałem 2ba i przeciwnicy w końcu grali 3ba.
Ku wielkiemu zniesmaczeniu partnera nie zawistowałem w pika, tylko szybko wyciągnąłem 6. Przeciwnik wziął w ręku dziewiątką i wyszedł małego trefla, impasując w stole Damę. Impas się nie udał i Jędrek natychmiast naprawił mój błąd, energicznie rzucając na stół pikową kobietę. Przeciwnik zgrabnie wziął 11 lew, a Jędrek w 12 lewie wyrzucił drugiego kiera. Przeciwnikom dzieliły się one 3-2. Grzecznie spytałem, czy gramy potwierdzeniem wistu, mój partner odpowiedział, iż tak. Za kilka dni, gdy omawialiśmy turniej, spytałem go o to rozdanie, szczególnie dochodziłem, jak zinterpretował moje karty zagrane do pierwszej i drugiej lewy. Udawał, iż nie pamięta, więc dręczyłem go do skutku. W końcu bardzo niechętnie powiedział, iż wist w szóstkę oznaczał, iż w trzech pozostałych rękach są tylko 4 karty starsze od niej (wistujemy3/5, więc zamiast reguły 11, zachodzi reguła 12/10). Pytałem dalej, czy mały trefelek pochwala kiery, czy je neguje. W końcu wydusił z siebie, iż to potwierdza wist. Realizowałem swoje potrzeby sadystyczne, i konsekwentnie pytałem, czemu nie odwrócił w kiera, co kładło bez dwóch. Zamilkł, poszedł sobie zamówić drugą kawę. Ale nie mogłem mu odpuścić, więc jak wrócił, spytałem go, czy pomyślał, czemu nie zagrałem w pierwszej lewie w pika. Znowu nie odpowiedział, więc pomyślałem sobie, iż brydż może być dla niego za trudny.
Potem, już na spokojnie, ponownie przyjrzałem się rozdaniu i zastanowiłem się, co by było, gdybym zamiast dwójeczki treflowej miał ósemkę lub dziewiątkę. Chyba Lawrence może mieć rację.

Piotr Kaczorowski

Brydżowy partner

07.11.2007 23:14
W brydżu jak w życiu - przypadkowy partner to wielkie ryzyko. To oczywiste, brydż jest grą drużynową, drużyna składa się z dwóch osób. Jak każdy sport zespołowy, wymaga dobrania i współpracy partnerów. Napiszę, jak ja rozumiem partnerstwo.
1.Partner jest najlepszym graczem na świecie. Nigdy nie robię mu uwag w czasie turnieju, nigdy nie robię mu uwag publicznie, nigdy nie proszę innych zawodników o ocenę gry mego partnera.
2.Licytujemy z partnerem systemem, który jest zapisany na papierze. Obowiązuje wyłącznie zapisany na papierze system, wszystkie nowe ustalenia muszą być naniesione na papier, umowy ustne się nie liczą.
3.Partnerzy muszą znać podstawy systemu i forsowne sekwencje, ale mają prawo popełniać błędy w sytuacjach decyzyjnych.
4.Partner ma dobrą wolę grać najlepiej jak umie i nigdy nie popełnia błędów świadomie, ani tym bardziej na złość mi.
5.Partner jest równorzędnym partnerem, nigdy nie przeciągam rozgrywki na siebie. Rozgrywać ma ten, kogo wyznacza licytacja.
6.Każde rozdanie grane w sieci musi być dokładnie przeanalizowane, z wyciągnięciem wniosków i dążeniem do redukcji popełnianych błędów.
7.Doskonalenie partnerstwa to zwiększanie liczby sytuacji automatycznych, czyli takich, w których wiemy od razu jak zalicytować lub jak zagrać.
8.Zawartością systemu jest wykucie na pamięć tłumaczeń znaczenia odzywek.
9.W czasie turnieju dążymy do maksymalnego zachowania milczenia, unikania robienia uwag przeciwnikom, redukowania reakcji na ich zaczepki.
10.Partner jest najlepszym brydżystą na świecie.
A Ty, jakim jesteś partnerem?

Piotr Kaczorowski

Przedostatnie rozdanie z Jędrkiem

06.11.2007 22:27
Brydż to gra dwóch osób. Partnerstwo polega na wzajemnym szacunku i zaufaniu. Gdy to się kończy, znika tolerancja dla partnera. Z Jędrkiem grywałem często, ale z półrocznymi przerwami, wynikającymi z jego braku opanowania przy stoliku. W roku 2007 zaczęliśmy grać w sieci, zacząłem analizować naszą wspólną grę i okazało się, iż Jędrek popełnia sporo błędów, których nie widziałem w turniejach na żywo. Po prostu nie analizuję rozegranych rozdań, lecz skupiam się na nowym bieżącym rozdaniu. Miałem nadzieję, iż Jędrek się poprawi aż do krytycznego dnia. Ależ byłe naiwny. Graliśmy już szóste rozdanie, nabiliśmy mnóstwo impów, z prawej nastąpił pas.
4 A D 8 6 5 2 A K D 8 4 2
Przyjrzałem się swoim kartom i nie miałem wątpliwości, co zalicytować. Systemowo, Jędrek by otworzył jednym treflem, które to otwarcie zawierało ręce bardzo silne. Ale ja wiem, że za chwilę zostanę zablokowany pikami. Muszę więc szybko sprzedać skład. Mówię cichutko 1, z lewej 1, Jędrek pasuje, z prawej 1ba myślę, na jakim poziomie się odezwać: 4, 5? W końcu licytuję 6 i czuję przez komputer, jak Jędrek dyszy wściekłością. Ale z lewej pojawia się 6i cieszę się, iż przy stole nie tylko ja jestem szalony. Jędrek wściekle kontruje, co kończy licytację. Pokażę wszystkie 4 ręce.

	K W 7 5 3 4 3 6 A Q 9 7 6
D 10 9 8 6 2 W 10 9 5 K 8 5		A K 7 W 10 9 7 3 J 10 4 3 2
	4 A D 8 6 5 2 A K D 8 4 2 =

Jędrek zawistował 6 Wziąłem czytelnie Damą, czyli najniższą z sekwensu. Odwróciłem najniższym karem, czyli dwójką, która została przebita dwójką i nadbita trójką pik. Jędrek wyszedł trójką kier, co oznaczało dubla, wziąłem Damą i wyszedłem najniższym karem, czyli czwórką.Przebitka dziewiątką, nadbitka Waletem i czwórka kier.Biorę Asem i znowu wychodzę najniższym karem, czyli ósemką. Przebitka ósemką, nadbitka Królem. Czekam na małego trefla, którego pokazałem niezliczoną liczbę razy. Pojawia się piątka pikowa, która zabiera mi bezcennego atuta. Zamiast bez ośmiu, kładziemy tylko bez siedmiu. Sztuka cierpi. Chwytam za telefon i pytam, czemu nie reagował na mój sygnał, żądający wyjścia w trefla. Odpowiada, iż miał lewy treflowe, bo było kłamstwem, a ja brzydzę się kłamstwa. Tętno mi rośnie. Gramy rozdanie siódme, a ta liczba jest dla mnie pechowa. Bronimy się przeciwko 3 pikom. W końcówce sygnalizuję żądanie odwrotu treflowego. Jędrek wpuszcza mnie karem i muszę sam wyjść do wideł treflowych lub pod podwójny renons. Kończę rozdanie. Dziękuję wszystkim za grę. Opuszczam stół. To było ostatnie rozdanie z Jędrkiem.
Za pół godziny dzwoni Jędrek i ma pretensje, czemu nie otworzyłem jednym treflem w szóstym rozdaniu. Po krótkiej rozmowie mówię, iż jeśli nie będzie reagował na moje sygnały, to nie będziemy razem grać, bo to nie ma sensu. Jędrek mówi, nie grajmy i coś tłumaczy. Podziękował, za rozmowę, bo ja potraktowałem poważnie, w przeciwieństwie do niego. Równo po pięciu miesiącach, Jędrek zadzwonił do mnie jak gdyby nic się nie stało i na początek obraził mnie, mówiąc, iż nie mogę pisać tu sobie, bo nie znam się na brydżu, iż mogę uczyć gry w szachy, bo to robię bardzo dobrze. Nie rozmawialiśmy długo i mam nadzieję, iż już do mnie nie zadzwoni.
Może i nieco przesadziłem w licytacji, ale sprowokowałem przeciwnika do błędu i wysoko wygraliśmy rozdanie. Gdy kończy się licytacja, trzeba skupić się na rozgrywce i grze w obronie. A partnera trzeba szanować, bo zawsze można mieć tylko gorszego.

Piotr Kaczorowski

Paradoksy alertowania

05.11.2007 23:14
Zasady alertowania są tak ustawione, aby pomóc Ozorkowcom w grze przeciw początkującym brydżystom. Nie alertuje się tych sztucznych otwarć i niektórych pierwszych odpowiedzi, a powinno. Początkujący musi znać, bo nie może co chwila pytać i pasować. Przejrzyjmy otwarcia i niektóre odpowiedzi, a zobaczymy, iż poniższe otwarcia powinny być alertowane. Podaję przyczyny konieczności alertowania.
1 - wycięcie rąk z pięcioma treflami i inną czwórką, sześciu trefli, sześciu trefli z piątką starszą.
1 ^-- 1 - dołączenie wariantu 7 - 11 bez starszej czwórki;
1 - dołączenie rąk trójkolorowych, 4 kara i pięć trefli, wycięcie rąk 6 kar z piątką starszą.
1 - wycięcie rąk z młodszą szóstką oraz słabych piątek, które weszły do otwarcia 1ba.
1 - wycięcie rąk z młodszą szóstką oraz słabych piątek, które weszły do otwarcia 1ba.
1ba - włączenie rąk z młodszą szóstką oraz słabych piątek;
I tak dalej, wszystkie otwarcia na wysokości 2 w najnowszym Ozorku trzeba alertować. Można tego doszukać się więcej. Widzimy więc, iż Ozorek jest sztuczny nie tylko bezwzględnie, ale również względnie, względem polityki systemowej i zasada alertowania. Może warto by było dostosować i PS i alerty do prawdziwie naturalnych system, bo nawet wikipedia w polskiej wersji myli się. Ciekawie, czy świadomie, czy z niewiedzy system czerwony kwalifikuje do naturalnych? W praktyce nikt się tym nie przejmuje, nikt niczego nie alertuje, a początkujący, niby tak hołubiony, cierpi. O jego cierpieniach napiszę więcej, bo to bardzo długa opowieść.

Piotr Kaczorowski

test
04.11.2007 21:21

	5 4 3 2 K 4 3 A 6 5 K Q 10
10 Q J 10 8 7 6 5 Q 10 2 6 5		Q J 9 9 8 7 4 3 A J 9 8 7
	A K 8 7 6 A 2 K J 9 4 3 2

Piotr Kaczorowski

Naturalnie czy sztucznie?

03.11.2007 13:53
Wczoraj rozpoczął się drugi mecz tak zwanych przedstawicieli brydża naturalnego i sztucznego. Jest to wszystko umowne, jak było i za pierwszym razem. Skład uczestników jest tylko słabszy niż kiedyś. Jak każde przedsięwzięcie komercyjne, nie było żadnych eliminacji, więc skład jest bardziej przypadkowy. Nie sam mecz jest ważny, ale podstawowy problem, czy grać sztucznie czy naturalnie.
Wbrew pozorom, istota problemu polega na czymś innym. Przecież to, co jest sztuczne, a co naturalne, to tylko umowa, która w dodatku zależy od kontekstu, przyzwyczajeń, regionu świata. Polega na prawidłowym bilansowaniu siły połączonych rąk, czyli ustaleniu optymalnego kontraktu za pomocą zaszyfrowanych w odzywkach informacji, a sama metoda jest mniej istotna.
Podstawowy problem licytacji polega na ustaleniu, która odzywka forsuje, a która nie. Czy można spasować, czy trzeba licytować dalej. Są dwa rodzaje otwarć, takie które forsują i takie które nie forsują. Po otwarciu forsującym, jak acolowskie 2 trefl, odpowiadający musi licytować nawet z niczym. Musi pokazać nawet minimalne wartości. Tak samo jest po forsującym treflu. Tu pozornie wszystko jest oczywiste.
Ciekawsza sytuacja jest po otwarciach nieforsujących. Tu należy tak dobrać siłę górnego otwarcia ręki, aby przy górze pasa partnera nie szła końcówka. Jednocześnie dół pierwszej odpowiedzi powinien mniej więcej gwarantować wzięcie 7 lew w bez atu. I tu wiemy, iż większość odpowiedzi po otwarciu jest forsująca i zmusza otwierającego do dalszej licytacji. Praktycznie tylko negatywne bez atu lub podniesienie koloru otwarcia nie forsuje. Wniosek z tego jest prostu, iż otwarcie licytacji musi mieć odpowiedni pułap dolnej granicy siły. Nie może być za słabe.
Tymczasem panuje tendencja do obniżania siły otwarć, zapominamy przy tym, iż ułatwiamy interwencję przeciwnikom, którzy potrzebują mniej siły na wejście, niż na otwarcie. Teoretycznie można by obniżać dolny limit otwarcia kosztem podniesienia dolnego limitu pozytywnej odpowiedzi, ale chwila zastanowienia mówi nam, iż licytacja wtedy jest trudniejsza. Większa grupa rąk kwalifikuje się do dania półpozytywnej i negatywnej odpowiedzi, co utrudnia ustalenie prawidłowego kontraktu częściowego. Dlatego rozsądni brydżyści stosują solidne otwarcia.

Piotr Kaczorowski

Polski brydż traci impet

02.11.2007 22:55
Były takie czasy, gdy polscy brydżyści zdobywali medale w największych imprezach. I jak sobie przypomnimy, to zawsze były one udziałem wąskiej, tej samej grupy zawodników. Z różnych powodów, służbowych, wieku, stopniowo się wykruszali. A młodzi nie robili postępów, nie zastępowali ich. Praktycznie jedyną parą, która weszła do reprezentacji są Skrzypczak Gierulski. A jedynym byłym zdolnym juniorem jest Bartosz Chmurski.
Tyle słyszymy o genialnych juniorach i młodzikach, którzy zdobywają medale w mistrzostwach świata i kontynentu. Wydaje sie na nich ogromne pieniądze. Tylko żaden z nich potem nie trafia do reprezentacji narodowej. Dokładnie to samo dotyczy brydża kobiecego. Nie zaglądam nikomu w metryczki, w brydża można grać na bardzo wysokim poziomie przez wiele lat. Ale narzucają się wnioski.
1.Nie należy rezygnować z zawodniczek i zawodniczek, którzy nie są juniorami i mają więcej niż 30 lat. Do reprezentacji trzeba brać tych, którzy są najlepsi, a nie tych, którym się wydaje, iż mogą być dobrzy za 10 lat.
2.Bezmyślne wydawanie pieniędzy na tak zwaną młodzież, to wyrzucone pieniądze. Związek powinien stwarzać możliwości rozwoju kadrze, a młodzi niech najpierw nauczą się dobrze grać i udowodnią, iż mogą walczyć z czołówką kraju.
3.Totalnym barbarzyństwem jest podnoszenie wpisowego do turniejów o odpis na tak zwany brydż młodzieżowy. Na to są środki z ministerstwa sportu.
4.Z czołówką należy inteligentnie podpisać umowy sponsorskie na stypendia i wysokie premie za wyniki. Najlepsze pary mają grać w barwach naszego kraju.
5.Należy rozliczyć tak zwanych sponsorów PZBS. Ile oni dają pieniędzy, co się z nimi dzieje, czemu brakuje pieniędzy dla reprezentacji? Reklamę otrzymują olbrzymią, wystarczy spojrzeć na stronę związku.
Mamy nowy rząd, no może za jakieś 2-3 tygodnie będzie nowy. Obiecuje nam cuda. Ale bez cudów możemy wygrywać olimpiady.

Piotr Kaczorowski

Brydż a szachy

30.10.2007 23:03
Co jest trudniejszą grą? Oczywiście szachy. W brydża wystarczy znać system licytacji, trochę rozgrywać i wistować i już można grać bardzo silnie. Niezbędna wiedza zamyka się w mniej niż w dziesięciu książkach. Trochę praktyki, analizy gry i postępy są olbrzymie. Właśnie szachiści nauczeni są do analizy swojej gry, co przenoszą na grunt kart. I robią błyskawiczne postępy w przeciwieństwie do graczy, którzy bezmyślnie tłuką rozdania bez wyciągania z nich wniosków.
Nie znam nikogo, kto przerzuciłby się z kart na szachy, a bardzo wielu wykonało drogę w przeciwną stronę. Silnymi szachistami byli Szukszta, Balicki, Skrzypczak, Ilczuk, prenumerowali moje pismo Ciborowski, Araszkiewicz, Ujma, Gardzielewski. Wymieniłem tylko tych najbardziej znanych, którzy uzyskali WK=7 i więcej. Od niedawna grywa w Warszawie także pierwszy polski arcymistrz gry korespondencyjnej Henryk Brzózka.
O sobie nie wspomnę, ani tym bardziej o Tolku. Kiedy nas widzą, albo kiedy mnie widzą z inną partnerką lub partnerem to wołają: przyszli szachiści. Śmieszne to, ale mi nie przeszkadza. Obie gry mają swoją specyfikę, obie też są przeznaczone dla sadystów. Widać to w terminologii, wyrażał to Anatol Karpow, a Robcio Fischer mówił, iż najlepiej lubi moment, w którym przeciwnik się załamuje. A o Czarku Balickim mówią... Ale to innym razem.

Piotr Kaczorowski

Brydż z Witkiem

28.10.2007 23:24
Gdy poznałem Witka Wąsaka był prezesem warszawskiego związku i skarbnikiem krajowego. Bardzo elegancki, miły, kulturalny człowiek, władający biegle chyba 9 językami. Bardzo prężny organizator, animator brydża młodzieżowego. Tolek też go polubił i załatwił dla związku ciężarówkę pięknych książek wydawnictwa Bellona na nagrody dla młodzieży brydżowej. Tyle tego było, iż starczy jeszcze na jakieś 10 lat.
Witek bardzo dobrze grał, pamiętam, iż stosował egzotyczne otwarcie 1 bez atu = słabe bez czwórki pikowej. W czasie turnieju w Opinogórze, dowiedział się, iż pierwszy raz w życiu będę grał turniej na IMPy, więc w przerwie obiadowej udzielił mi szczegółowego instruktaży taktyki w tej formie zawodów. Uczynił to tak znakomicie, iż turniej wygrałem.
Witek miał ideę fix. Chciał udowodnić nieuczciwość Jędrka, jako prezesa PZBS przez poprzednie 10 lat. Zatrudnił nawet firmę consultingową, która zrobił audyt, ale tylko wzięła grube pieniądze, natomiast niczego nie udowodniła. Od tamtej pory zaczęły się trudne czasy dla Witka, pomawiano go, iż pobierał pieniądze PZSB. Jędrek z uśmiechem mówił, iż to jest 90, 100, 110, w końcu 130 tysięcy. Witek się załamał, przestał być skarbnikiem PZBS i prezesem związku warszawskiego. Zniechęcił się też do samej gry, nie widziałem go więcej w turnieju.
Ja nie uwierzyłem nigdy w zarzuty stawiane temu dobremu człowiekowi. To jest bardzo proste. Jeden człowiek nie może brać sam pieniędzy z banku, muszą być dwa podpisy. Jeden Witka i drugi jakiejś osoby z prezydium zarządu. Więc Witek nie mógł tego sam zrobić, a innej osobie nie postawiono zarzutu. To raz. Gdyby było podejrzenie przestępstwa, to przecież skierowano by sprawę do prokuratury, a nie uczyniono tego, to dwa.
W tamtym zarządzie był jeszcze były poseł KLD, Paweł Stanisław Abramski, który tez jakoś wycofał się po angielsku. Z zaciekawieniem zajrzałem do słynnej wikipedii, żeby się czegoś dowiedzieć. Jakież było moje zdumienie, gdy przeczytałem:
W lipcu 2005 Sąd Rejonowy w Olsztynie skazał go na karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywnę, uznając byłego senatora za winnego złożenia obietnicy wręczenia łapówki prezydentowi Olsztyna. W 2007 Sąd Najwyższy oddalił jego kasację jako oczywiście bezzasadną. To chyba być nie może. Muszę zweryfikować moje zaufanie do wikipedii.

Piotr Kaczorowski

Chyba nie mam poczucia humoru

26.10.2007 11:33
Lubię odpowiadać adwersarzom, nawet gdy mam słabe zrozumienie, tego co piszą. Zrozumiałem też, iż robię błąd, gdy nie stawiam jakiegoś znaczka, gdy żartuję, czy piszę z przymrużeniem oka. Dziś więc odpowiem śmiertelnie poważnie.
Szanowny Piotrze!
Czemu insynuujesz? Ja też nie byłem w Afryce, Azji, Ameryce, Australii ani w większości krajów Europy. Ostatnio wyjeżdżałem ze swojego zaścianka 10 lat temu (na Bornholm, ładnie tam latem). Domagam się jednoznacznego zdementowania insynuacji zawartej we wpisie z 25.X.2007.
Nie bardzo rozumiem, o co chodzi. Nie rozumiem przyczyny gniewu. Nie napisałem niczego o podróżach Jacka, ale jak sobie życzy, to już każdy wie, gdzie był, a gdzie nie był.
Mam wrażenie, że stosujesz jakąś dziwną metodę dyskusji: najpierw wywołujesz temat (dzwonisz), potem publikujesz zarzut (dopisując swoje interpretacje - na co nie uzyskałeś mojej zgody), następnie nie odpisujesz na mój list tylko publikujesz jego urywki z własnym komentarzem. Być może dziennikarze są przyzwyczajeni do takiej formy dyskusji - ja nie.
Przepraszam, nie wiedziałem, iż potrzebna jest zgoda Jacka na moje interpretacje. Piszę z serca, piszę, co myślę. Z listu wyciąłem dwa małe akapity, jeden o polityce, drugi o szachach, a więc nie związane z tematem. Nie widziałem tez nic złego w telefonie z prośbą o dopisanie łącznika. Więcej tego nie zrobię.
Nie mam czasu na turnieje ani ligę, więc moja zabawa w brydża ogranicza się sporadycznie do BBO i wymyślania sposobów gry agresywnym systemem licytacyjnym w turnieju w którym obowiązuje Polityka Systemowa ; nie widzę sensu publikacji niedojrzałych i niesprawdzonych pomysłów. Moja strona brydżowa była linkowana ze strony PZBS w czasach. gdy odsyłaczy było naprawdę dużo a ja organizowałem Turnieje Dowolnych Systemów, które być może wznowię w przyszłym roku o ile będą chętni, o link ze strony PZBS nie będę zabiegał.
Samokrytykę Jacka przyjmuję z powagą.
W rozmowie telefonicznej wspomniałeś, że masz na stronie jakiś materiał szkoleniowy. Sugerowałem Ci telefonicznie kontakt z Władkiem Izdebskim, który publikuje tego typu materiały w swojej Szkole Brydża lub Prezesem (w sprawie linku). Kopię poprzedniego listu wysłałem do Władka, ponieważ na podstawie publikowanych na Twojej stronie opinii obawiałem się, że jakaś muza poniesie Twoje pióro z dala od moich słów i faktów.
Władek Izdebski (też od kilku lat jesteś po imieniu) jest najpłodniejszym polskim autorem brydżowym, a jego książka Porozmawiajmy o licytacji miała rekordową sprzedaż i niezwykle pochlebne recenzje czytelników. Jest ceniony i cytowany na całym świecie, a Rosji jest traktowany prawie jak ojciec ich brydża. Wydaje mnóstwo literatury szkoleniowej, co może jest nieco niedocenianie. Od kilku dni drukuje książki w drukarni, którą mu poleciłem. Długo można Go chwalić. Nie wiem, czemu jest wciągany w sprawy, które go nie dotyczą. Jest spokojnym, dobrotliwym człowiekiem, cenionym jako trener.
Bezwolny (i przecież nie dożywotni) administrator witryny PZBS może pisać tylko w swoim imieniu. Nie widzę sensu w dostarczaniu tematów do Twojej witryny. Za to chętnie sprawdziłbym, jak Twój system działa w praktyce: Jeśli sobie życzysz, to gotów jestem zaryzykować i zmierzyć się z Tobą w długim meczu (60 lub wiecej rozdań w co najmniej 2 rundach) czy tej samej długości fixie na zapis miltonowy (na razie nie mam partnera, więc jeśli przyjmiesz, to spotkanie najwcześniej w przyszłym roku), oczywiście system licytacyjny - dowolny (z pełnym wyjaśnianiem i wcześniejszym ujawnieniem otwarć systemu ALBO możemy się umówić, że nie ujawniamy żadnych ustaleń), zasłony - koniecznie, sędzia - pożądany. Fajnie byłoby porównać się do butlera 4 lub 3 ligi, ale nie wiem, czy daloby się takie coś zorganizować. W ostatnich latach nie zdobyłem ani jednego pekaela, więc mam niewielkie szanse przeciwko drugiemu Wicemistrzowi Dziennikarzy (i przebierańców), ale zaryzykuję.
Pozdrawiam
Jacek Berkowski
Zgadzam się, nie masz szans. Pięć lat temu dwa takie mecze przegrałeś. Jeden z Panem Łukaszem Lambdą, drugi z Bogdanem. My z Tolkiem licytowaliśmy wtedy Kaczorkiem Saycopodobnym. Nawet pamiętam jedno rozdanie. Miałem:

K1043 109876 53 42

Tolek otworzył 1 kier, Ty pas, ja spasowałem, bo nie graliśmy blokami, tylko zlimitowanym podniesieniami, a 3 kier forsowało do końcówki. Bogdan wznowił kontrą, Tolek pas, Ty z bilansu 3 pik, ja spokojnie 4 kier i Tolek spokojnie wziął 11 lew.
Zasypaliście mnie mnóstwem zarzutów i pytań o licytację. Długo i bezskutecznie tłumaczyłem, czemu z początku nie miałem na podniesienie, a potem mi ręka urosła do końcówki. Pamiętam moje argumenty do dziś - z Waszej licytacji dowiedziałem się, iż Tolek ma najwyżej singla pik i grając na odwróconą rękę weźmie trzy przebitki w ręku. Gdy dodamy do tego trzy moje forty i 4-5 lew honorowych, to wychodzi 10-11 lew.
BTW.Zawsze mam kartę konwencyjną i udzielam pełnych wyjaśnień. Opisu systemu nie dam, bo to moja praca. I tak już się pojawiła dwururka, która zawiera jeden z pomysłów w bardzo złym wykonaniu. Nie chcę, żeby mówiono, że moje pomysły są niedobre. O Witku napiszę innym razem.

Piotr Kaczorowski

Uderz w stół....

25.10.2007 22:24
Dostałem list elektroniczny bardzo szybko. Ponieważ został on rozesłany do kilku osób, w tym do Władysława Izdebskiego, mogę go potraktować jako list otwarty i zacytować.
Szanowny Piotrze!
W nawiązaniu do Twojego telefonu w sprawie umieszczenia odsyłacza na stronie PZBS:
Zajrzałem na Twoją stronę.
Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy, to nadinterpretacja moich słów powiedzianych przez telefon (i publikacja tej nadinterpretacji, to niestety znak czasów, np. Korwin, niepełnosprawne dzieci...) - nie podoba mi się to.
Drugie - wiele cennych informacji m. in. o turniejach na które nie należy chodzić i osobach z którymi nie należy grać. (Może dla kontrastu jakaś kryptoreklama dobrego turnieju? Czy nie pasują do linii witryny?) Sporo osobistych wycieczek, które budzą mój niesmak (podobnie jak opisywane sytuacje, niestety...).
(...)
Jako zwolennik swobody systemowej (i systemów słabych otwarć) też czasem wymyślam różne agresywne systemy aby spełnić wymogi Polityki Systemowej i temat jest dla mnie ciekawy, ale na stronie nie dostrzegłem ani jednego opisu (może słabo czytałem). Wartość poznawcza dotychczas publikowanych tekstów brydżowych jest na pierwszy rzut oka niewielka (może się coś pojawi?), ale bardzo dobrze się to czyta.
Moja opinia: gdyby to ode mnie zależało, nie umieściłbym odsyłacza do Twojej strony w linkowni PZBS z uwagi na mnogość osobistych wycieczek, plotek z podaniem nazwisk które dyskwalifikują w moich oczach tę witrynę (do linkowania ze strony PZBS).
Jednak o zawartości linkowni decyduje od kilku miesięcy Prezes PZBS. Masz szansę go przekonać wysyłając maila do biura PZBS (do Radosława Kiełbasińskiego) - może oceni inaczej Twoją stronę ? Ja jej rekomendować nie zamierzam.
Ciekaw jestem, jak osoba krytykująca prawie wszystkich zniesie moją krytykę swojej witryny...
liczę na obiektywizm i życzę sukcesów
Jacek Berkowski
Jest to dla mnie bardzo cenny tekst, ponieważ stwierdziłem, iż piszę w sposób nieczytelny i mało zrozumiały. Wydawało mi się, iż pisałem o jednym turnieju, w którym opary alkoholu i pernamentna wrzawa nie pozwalają grać. A okazuje się, iż Jacek widzi je podwójnie, potrójnie lub nawet więcej.
Słowo kryptoreklama to bardzo trudne słowo.
Nie widziałem nigdy niczego, co wymyślił Jacek, za to wielokrotnie grywał wynalazkami genialnego Łukasza Sławińskiego i to w parze z wynalazcą.
Nie zauważyłem plotek, ale będę ich szukał. Nie znalazłem też nieprawdziwych informacji.
Z prezesem nie będę rozmawiał, nie mam z nim aż tak dobrych stosunków, nie bywałem z nim w północnej Afryce.
Nie wiem, też kim jest osoba krytykująca prawie wszystkich, ja nim nie jestem.
Blokada informacji na stronie związku niczemu dobremu nie służy, jest szkodliwa dla brydża. Podobnie jak nakładanie na zawodników różnego rodzaju haraczy. To zniechęca do gry. Bardzo chętnie będą pisał o związku. Ciekawe, iż na stronie nie można znaleźć żadnego rozliczenia czy sprawozdania finansowego. W periodyku też tego się nie uświadczy. Jutro napiszę coś miłego o sympatycznym Witku Wąsaku ,niedawnym skarbniku związku, którego tak bardzo skrzywdzono.

Piotr Kaczorowski

Cenzor numer 1

24.10.2007 16:30
Próbowałem tę stronę zgłosić do łączników (zwanych linkami) PZSB. Jest pełno różnych żywych i martwych stron. Wybrałem najprostszą drogę, zadzwoniłem do osoby, która robi stronę związku. Okazało się, iż on jest bezwolny, iż o tym, czyj łącznik tam się znajdzie, decyduje sama prezes związku. Ponoć zdenerwował się, iż ludzie wykorzystują swoje strony komercyjnie.
Jest to bardzo ciekawe, ponieważ pozostały wyłącznie strony komercyjne. Czyli takie, które zarabiają. Ciekawego według jakiego klucza prezes wybrał strony? Według ekonomicznego?
Prezes nie lubi krytyki, ale blokując łączniki do stron brydżowych działa sprzecznie ze statutem, który nakazuje mu propagować brydż we wszystkich jego formach. A ja poczekam, aż prezes przeczyta Mitologię,

Piotr Kaczorowski

Mała korekta

23.10.2007 20:20
Miła Czytelniczka zwróciła mi uwagę, iż moje informacje o punktacji za brydżowe rozgrywki ligowe są nieprecyzyjne i odesłała mnie do stosownego regulaminu. Zgadza się, w tym roku wprowadzono nowy. Jeszcze korzystniejszy dla osób grających w ligach.
W trzeciej lidze można zdobyć od 70 do 300 punktów, a 2 czwartej - od 60 do 150. Wystarczy rozegrać 40% rozdań lub połowę w fazie finałowej. Kiedyś punkty liczyło się w każdym meczu i otrzymywali je wyłącznie uczestnicy.

Piotr Kaczorowski

Brydżowa liga

23.10.2007 09:20
Komu potrzebna jest liga? Ktoś by powiedział, iż nikomu. Nie jest to prawdą. Potrzebna jest zarządowi związku, jako wykazanie się podstawową działalnością. Potrzebna jest przeciętnym zawodnikom, którzy chwalą się, iż grają w pierwszej lidze. Potrzebna jest zawodnikom drugiej ligi, którzy chwalą się, iż grają w 2 lidze. Ale pozostali ligowcy także się chwalą.
Poza zawodnikami, którzy grają w brydża dla przyjemności, są tacy, którzy mają ambicje grać w wyższych ligach. Ale są też tacy, którzy grają w 3 i 4 lidze wyłącznie w celu zdobywania punktów klasyfikacyjnych. Każdy mecz daje do podziału 30 punktów zwycięskich, więc średnio otrzymujemy ich 15. Przy 20 rozegranych meczach w sezonie ligowym, można uzbierać łącznie 300 takich punktów. Punkty te, podzielone przez 3 (3 liga) lub 4 (4 liga), czyli 100 lub 75 dają spory zysk. Już po 10, 15, 20 latach pozwalają zdobyć upragnione WK = 2.5, 4, 7.
W ciągu soboty i niedzieli rozgrywa się aż po 6 meczów, więc cala liga trwa 8 dni. Jak przeliczymy wysokość wpisowego podzieloną przez liczbę zdobytych punktów klasyfikacyjnych, to wychodzi nam bardzo pozytywny wskaźnik. Granie w turniejach jest znacznie mniej efektywne.

Piotr Kaczorowski

Brydż z Moskalami

20.10.2007 11:42
Brydż w Polsce był zakazany do 1956 roku. Natomiast w Rosji aż do 1990 roku.Ten wielki kraj, posiadający wielu zdolnych i inteligentnych obywateli nadrabia zaległości. Jeszcze klubów jest mało, turniejów nie za wiele, ale sukcesy systematycznie się pojawiają. Rosjanki wygrały poprzednią olimpiadę brydżową, a mężczyźni byli drudzy w transach.
Zupełnie więc nie dziwi, gdy w drużynie mistrza Polski grają Gromow Dubinin. Przecież grali kiedyś Włosi. Szkoda tylko, iż nasi przyjaciele, jak ich nazywał Adam Mickiewicz, nie opłacili licencji. Ale pewnie to jeszcze zrobią, przecież to taki drobiazg, nie ma się czym przejmować.
Rosjanie w zdecydowanej większości uczyli się brydża od Polaków, więc nie dziwi, iż prawie wszyscy grają najlepszym systemem na świecie, czyli Ozorkiem. Gra nim pół świata, aż do Kamczatki.
Rosjan cenię jeszcze za coś. Mają kilka znakomitych stron brydżowych, na których dostępna jest literatura brydżowa w ich ojczystym języku. Można sobie ściągnąć dokumenty WORDa, wydrukować lub czytać z monitora. Są tam książki polskich autorów jak Izdebski, Sławiński, Rumiński, Matula, Danielewicz, Cichoń, Martens, Klukowski, oraz koryfeuszy światowego brydża jak Kelsey, Mollo, Reese, Goren, Lawrence, Love, Even, Sontag, Zia, Robson, Karpin, Granovetter, Simon. Tylko czytać, czytać, czytać....

Piotr Kaczorowski

Brydż z kolegą

19.10.2007 21:52
Zagrałem sobie turniej i spotkały mnie zdarzenia, na które teraz patrzę z rozbawieniem. Ale początkowo byłem bardzo zmartwiony.
Dwa razy popełniłem fałszywy renons, czyli nie dołożyłem do koloru. Za pierwszym razem zobaczyłem to natychmiast, więc fałszywy renons się nie uprawomocnił. Karą było tylko przygwożdżenie mojej karty, co nie miało wpływu na wynik rozdania. Nie pamiętam, kiedy coś takiego mi się zdarzyło. Nie minęły cztery rozdania, gdy historia mi się przytrafiła ponownie. Sędzia zabrał mi dwie lewy, a pazerne przeciwniczki przez pięć minut liczyły lewy, ponieważ chciały mi zabrać jeszcze jedną. Na szczęście im się nie udało.
Brydż nie jest sprawiedliwy.
Druga sytuacja była mniej przykra. Graliśmy za zasłonami i sobie rozmawiałem z przeciwnikiem o różnych ważnych dla nas sprawach. Po rozdaniu, przeciwnik z drugiej strony, podniósł się i zaczął mnie głośno prosić, bym nie komentował rozdania. Natomiast, gdy spytałem przeciwnika po mojej stronie w co zawistowałeś, poprawił mnie na w co pan zawistował. Roześmiałem się i powiedziałem mu, iż z Markiem znamy się trzydzieści lat i nigdy nie przeszliśmy na per pan. W 1978 roku Marek wygrał mistrzostwo Warszawy juniorów w szachach, a ja byłem drugi.

Piotr Kaczorowski

Brydż z i bez atu

18.10.2007 15:55
Odkąd wymyślono bez atu, powstały nowe problemy. Otóż zaczęto wszystkie ręce pod względem siły dzielić bezatutowe i zrównoważone. Po podzieleniu na przedziały siły, okazało się iż są nowe problemy, bo albo przedziały są za szerokie, albo jest ich za dużo. Gdy przedział siły za szeroki, to trudno jest określić, czy mamy dół czy górę. Gdy przedział jest wąski, to brakuje odzywek.
Zaczęto więc upychać ręce bezautowe w otwarcia 1 Trefl i 1 Karo. I wtedy okazało się, iż problemów jest jeszcze więcej. Powstały problemy ze sprzedawaniem kolorów młodszych. Na przykład Ozorkowcy do otwarcia 1 Karo wepchnęli układ z czterema Karami i pięcioma Treflami. Oczywiście, z tego powodu powinni alertować oba otwarcia w kolory młodsze na wysokości jednego, ale tego nie robią, oni mają przeciwników w nosie. Nie mają też karty konwencyjnej. W rzeczywistości, nie znają polityki systemowej związku brydżowego, bo jest to dla nich za trudne, a z lenistwa nie chciało im się nigdy czytać. Wyznają prostą filozofię, który mówi, iż naturalny jest Ozorek, a wszystko inne jest sztuczne. Do policzenia prawdziwych znawców polityki systemowej w Polsce., wystarczą palce obu dłoni.
Podsumowując - gdy nie rozróżniano tak zwanych rąk bezatutowych - licytacja była prostsza.

Piotr Kaczorowski

Bez atu, naturalne, klasyczne i sztuczne

17.10.2007 22:31
Brydż od swoich początków propagował otwarcia w kolory najdłuższe, czyli z konieczności także z czwórek. W takiej sytuacji nie było powodu używania otwarć bezatutowych. I nie używano. Aliści brydżyści nie lubią marnotrawstwa i wymyślono otwarcie
1ba = 16-18 HCP bez koloru pięciokartowego.
Takie otwarcie dosyć precyzyjnie opisuje rękę. Jednakże z innych otwarć wycina pewną klasę rąk i zaburza licytację. Takie otwarcie uznano za klasyczne. Zaczęto wymyślać różne sztuczne sekwencje, żeby jeszcze bardziej uszczegółowić skład. Ciągle je poprawiano, ale dziś nie o tym. Licytacja po otwarciu 1ba jest praktycznie automatyczna, nie wymaga myślenia, wszystko jest gotowe, więc jest bardzo cenione przez leni i osoby, które niechętnie posługują się swoim mózgiem.
Później szukano możliwości bardziej częstego jego stosowania Poszerzano o młodsze piątki. Potem o starsze piątki, w końcu dopuszcza się młodszą szóstkę. Ale tego było za mało, więc zwiększono przedział siły od ładnych 15 do brzydkich 18. W końcu gra się 15-17.
W polityce systemowej uznano to za otwarcie naturalne, że nawet nie alertuje się po nim sztucznego pytania o starsze czwórki. Ale mówi się o klasycznym 1ba, a takim Ozorkowcy praktycznie nie grają. A taki brydżysta Bartosz Chmurski, bardzo często otwiera z 14 hcp, co powinno być alertowane i wpisane w kartę konwencyjną. Ale nie jest.
Na podstawie bliżej nieokreślonego doświadczenia, zakłada się, iż wszyscy rozumieją, co to są ręce bezatutowe. Więc, kiedy sobie otwieram 1ba = 8-12hcp na dowolnym składzie, lub 1ba = 12-15 na dowolnym składzie, Ozorkowcy krzyczą, iż to jest jest sztuczne. Ot tak sobie krzyczą i wrzeszczą, by sędzia zakazał nam tym gry. Tymczasem na otwarcie 1ba nie ma żadnych restrykcji (czytaj polityka systemowa o nich milczy), więc istnieje wolno amerykanka, chociaż w Czechach kazano nam ograniczyć przedział siły do 4 hcp, czyli na przykład 8-11. W jednym z Kaczorków, jeszcze nie testowanych praktycznie mam otwarcie:
1ba = 8-12 hcp bez rąk bezatutowych.
To by dopiero wywołało szał protestów. Jednocześnie obłudnikom nie przeszkadza otwierać 2ba = na młodych, czy 3ba hazardowe (po hamerykańsku gambling), które z równym skladem nie mają punktów wspólnych. Także wejscia w obronie = czwórka w drugim starszym + piątka w drugim młodszym też odbiegają od definicji rąk bezatutowych.
Tak samo 2ba w licytacji jedno i dwustronnej miewa wiele sztucznych znaczeń. Nie wspomnę o pytaniu o Asy 4ba. Jest ono piekielnie sztuczne i odpowiedzi na niego są takoż sztuczną, co i zarażone kryptografią. Jak wiemy, kryptografia jest zakazana w sygnałach wistowych.
Podsumowując, ustanawianie sobie prawa kaduka do nazewnictwa rąk bez atutowych jest chore. A przecież są jeszcze słabe bez atu, mini, Woodsona, dynamiczne, wiedeńskie, komiczne i wiele, wiele innych.

Piotr Kaczorowski

Brydż dziennikarski

16.10.2007 09:43
Podkusiło mnie kiedyś, żeby zagrać w mistrzostwach Polski dziennikarzy w brydżu. Grało nam się świetnie, nawet wygraliśmy jedno z trzech rozdań przeciwko Renacie Dancewicz i Krzysztofowi Jassemowi, który w trakicie rozgrywki głośno zadziwił się, iż rzeczywiście otworzyłem 2 pik z czwórki pików, jak to Toluś tłumaczył. Siła 0-7 punkcików. Inni też się dziwili, jak można czymś takim grać, więc kibiców nam przybywało. Szczególnie nasze poczynania obserwowali sędziowie, chyba chcieli nas na czymś przyłapać, ale byliśmy niezwykle czujni.
Aż wreszcie przyszło rozdanie numer 25. Po prawej ręce usiadł słynny taksówkarz warszawski, który był chyba nawet mistrzem Polski na impy. Jego partnerem był ówczesny prezes warszawskiego związku, mistrz nad mistrze, Janusz Nowak, odnoszący wielkie sukcesy w reprezentacji kraju. Sędziów było już trzech, rozstawionych co 120 stopni, a za moimi plecami w lewo skos stał sam Apek.
Gdy dostałem takie karty:

AQ AK84 A9865 K10

chciałem od razu otworzyć licytację,ale na szczęście Toluś był szybszy i położył kartonik z napisem 1ba. Alertuję i za chwilę odpowiadam taksówkarzowi, iż otwarcie oznacza siłę 8-12 punkcików w składzie dowolnym. Widzę niedowierzanie w oczach rywali, kątem oka notuję zdumienie taksówkarza i wybieram jedyną odzywkę forsującą 2 trefl, która żąda ekonomicznego, od dołu sprzedawania czwórek. Toluś alertuje i o po chwili licytuje 2 kier, które błyskawicznie podnoszę do 6 kier.
Taksówkarz wypytuje Tolusia, który się szelmowsko uśmiecha i mówi, iż nie wie, co ja mam, iż mogę mieć wszystko, bo tylko pytałem. Oburzony lekko pyta mnie, na co odpowiadam, iż Toluś ma 8-12 oczek, cztery kiery bez czwórki kar. Wistuje w bloteczkę karo, którą Toluś bierze w ręku waletem, gra Asa i Króla kier, na którego jak w cyrku spada od Nowaka Dama, ściąga Króla karo, przechodzi na stół Asem pik, i na trzy kara (przeciwnikom podzieliły się po równo) wynosi z ręki trzy trefle i pokazuje karty, bo na Asa trefl już nie odda lewy. Z punktu widzenia Tolka, rozdanie wyglądało tak:

AQ
AK84
A9865
K10


K1082
J1075
KJ
QJ9

Taksówkarz krzyczy groźnie na Tolka, czemu nie impasował kierów. Mój partner z kamienną twarzą odpowiada skromnie, iż gra w brydża od niedawna, że impasów dopiero się uczy i bał się, ze wykona je jakoś nie tak. Zapadła grobowa cisza, drugie rozdanie przeciwnicy tak wolno licytowali i rozgrywali, iż nie zdążyliśmy zagrać trzeciego. Szlemika wygrały jeszcze dwie party, w tym jedna w bez atu, ale nikt nie wziął kompletu lew, więc mieliśmy czystego maxa.
Ostatecznie zaliczyłem sobie trzecie miejsce, czyli brązowy medal. Oprócz mnie grało 3 dziennikarzy, a jednego z nich wyprzedziłem. Reszta to byli przebierańcy.

PS.Toluś dobrze wie, iż turniej brydżowy nie jest miejscem kształcenia przeciwników, szczególnie, gdy nie płacą za naukę. Nie widział więc sensu tłumaczyć im, iż nie mógł impasować damy atu, ponieważ w przypadku nieudania impasu natychmiast przegrywał po ściągnięciu Asa karo. Wybrany sposób rozgrywki dawał mu szansę wyrzucenia trefli ze stołu na piki z ręki, gdy gracz mający trzecią dame kier, ma także 3 piki. Spotkała go nagroda, za dobrą rozgrywkę, Dama spadła.

Piotr Kaczorowski

Brydżowa biblioteka

15.10.2007 23:08
Mało kto wie, iż w Warszawie istnieje biblioteka, w której można wypożyczać książki brydżowe. W zasadzie nie powinienem o tym pisać, ponieważ jestem jej jedynym czytelnikiem, więc gdy wszyscy się dowiedzą o jej istnieniu, zrobi się prawdziwy tłum i trzeba będzie stać w długich kolejkach. No może nie od razu, bo siedziba jest lekko zakamuflowana, jak to bywa ze związkami. Tak biblioteka znajduje się w siedzibie naszego związku krajowego, a założył ją dawno temu Jędrek, dzięki któremu dowiedziałem się o jej istnieniu.
Miły bibliotekarz cierpliwie pozwala mi w niej grzebać i wyszukiwać prawdziwe perełki brydżowej literatury. Jedną z takich perełek jest znakomita książka Ludwika Watsona z 1934 roku. Jest to prawdziwe kompendium wiedzy o rozgrywce i wiście. Zrozumiała jest dla osób posługujących się językiem angielskim.Książka ma już 70 lat i tylko jedną tak samo dobrą napisano później. Ta druga też jest napisana w językiem angielskim i w związku znajduje się jej kserokopia.
To arcydzieło pochodzi z 1954 roku, a jej autorami są Mikołaj Gardener i Wiktor Mollo. Obaj urodzili się w Rosji, podobnie jak Culbertson. Napisali znakomitą książkę o technice brydżowej, ponieważ uważali, iż nie ma do tej pory dobrej pozycji, więc nie mogli znać książki Watsona. Tytuł ich książki wiele mówi Technika gry kartami, czyli, jak zostać graczem, któremu szczęście sprzyja. Jak łatwo się domyśleć, uczą oni, w jaki sposób wykorzystywać wszystkie, najdrobniejsze szanse, w czasie rozgrywki i wistu. Każdy rozdział podzielony jest na dwie części, opisuje problem widziany oczami rozgrywającego i obrońców.
Szkoda, iż żadna z tych książek, została nigdy przetłumaczona na język polski, a połowa z nich, została wydana w języku naszych przyjaciół Moskali. Może ktoś się na wydanie ich zdecyduje, warto to uczynić.

Piotr Kaczorowski

Chora konwencja

14.10.2007 12:44
Niezwykłe 2ba. Jest to otwarcie konwencyjne, które obiecuje w kolorach młodszych co najmniej po pięć kart. Siła otwarcia od 6 do 10, 11, 12 punktów Freda Karpina. (Podobne te punkty wymyślono w 13 wieku, a Fred tylko je spopularyzował. Jest to zapisane w starej książce poświęconej kartom.)
Gdy początkujący brydżysta zostanie zaskoczony tym otwarciem, to głupieje. I tak mu ono się podoba, że chce je za wszelką cenę włączyć do swojego systemu. A dobry gracz cieszy się, gdy przeciwnicy stosują niezwykłe 2ba. Cieszy się, ponieważ jest to chore otwarcie.
Zbadajmy tę chorobę. Otwarcie 2ba niesie informację, iż prawdopodobnie mały uzgodniony kolor młodszy. I to jest bardzo duże, ponieważ partner w dwóch przypadkach na trzy, ma 3 trefle, a w pozostałej jednej trzeciej przypadków, ma dwa razy 3 kara. Leniwy jestem, nie będę tego liczył. Za to wiem, iż jak my mamy uzgodniony kolor ośmiokartowy, to przeciwnicy mają na 85% uzgodniony jakiś kolor, w tym przypadku prawie na 100% będzie to kolor starszy. A gdy mamy 9 kart w kolorze młodszym, to przeciwnicy mają na 100% 8 kart w jakimś kolorze, raczej w starszym.
Podsumowując, jeśli otwieramy niezwykłym 2ba, dajemy przeciwnikom informację, iż mają prawie pewny sfitowany kolor starszy. Choroba otwarcia 2ba polega na tym, iż korzyść z niego odnoszą przeciwnicy. A jak oni mogą to wykorzystać? A na wiele sposobów. Oto najbardziej popularny:
3 trefle - mam fity w obu starszych, a kiery nie gorsze od pików;
3 kara - mam fity w obu starszych, a piki lepsze od kierów;
3 kiery - naturalne;
3 piki - naturalne.
Konwencja ta bywa także stosowana w obronie po otwarciu przeciwnika kolorem starszym i także w tym przypadku daje wiele wymiernych korzyści przeciwnikom.

Piotr Kaczorowski

Brydż żałuje kobietom pieniędzy

13.10.2007 18:46
Wymieniłem dziś kilka zdań na temat brydża kobiecego z naszą najbardziej utytułowaną gwiazdą Ewą Harasimowicz. Powiedziała mi, iż nasze najlepsze pary zostały w tym roku wykorzystane do sparringów z juniorkami, które dzięki temu zdobyły medale. Poza tym nie miały żadnej pomocy, musiały dofinansowywać udział w reprezentacji.
Powinno być tak. Reprezentacja kobieca ma osobny budżet podzielony podzielony na dwie części: fundusze na starty i zgrupowania oraz na opłacenie analityków, którzy wykonywać będą na bieżąco analizę rozdań reprezentantek oraz doskonalić ich systemy licytacyjne. To jest oczywista oczywistość. Na wynik zawodniczek musi pracować grupa osób. Ponadto 6-8 czołowych zawodniczek powinno otrzymywać stypendium sportowe, jak to się dzieje w innych sportach.
I na koniec sparringi brydżystek. Powinny grać mecze z Holenderkami, Amerykankami, Niemkami, Francuzkami, Rosjankami, Angielkami. Mecze 96 rozdaniowe. Dodatkowo 2-3 razy w roku powinny mieć zgrupowania, głównie kondycyjne w ośrodkach sportowych.

Piotr Kaczorowski

Koń trojański

13.10.2007 18:12
Finał olimpiady brydżowej nie był pasjonujący. Norwegowie systematycznie punktowali nie stawiających im oporu Amerykanów. Ostatecznie pokonali Jankesów 334 - 245.5, co spokojnie można nazwać pogromem. Grali spokojnego brydża, bez jakichkolwiek fajerwerków. Systemy licytacji też jakieś proste mają, bez fajerwerków. Na ciekawostkę zasługuje, iż nie grają Ozorkiem, za to mają otwarcie 2 Karo (czasem 2 Kier) zwane EKREN. To taki norweski ekspert brydżowy jest jej autorem tego otwarcia; grał w mistrzostwach Europy.
Srebro zdobyła w transach reprezentacja Rosji. Nasi przyjaciele Moskale nie nadrobili strat swoich kobitek, ale nie dużo im do szczęścia brakowało. Po przegraniu 40 impów w pierwszej szesnastce, w drugiej odrobili 8, w trzeciej 18 i zabrakło im do szczęścia 4 (mieli 6 impów for). Wszyscy nasi przyjaciele Moskale licytowali Ozorkiem.
Radek Kiełbasiński otrąbi kolejny wielki sukces polskiego brydża. To przykład, jak klapę można przetłumaczyć na sukces. Zresztą Radek jest specjalistą od tłumaczeń. Na przykład angielskie greek gift przetłumaczył w książce brydżowej jako grecki podarek. Już lepiej robią to Moskale, gdy tłumaczą jako dar Danajów. Polacy mówią koń trojański. Chodzi o konia, którego według pomysłu Odyseusza-Ulissesa Danajowie podstawili mieszkańcom Troi. Zalecam Radkowi uzupełnienie swojej wiedzy o Mitologię Jana Parandowskiego.

Piotr Kaczorowski

Brydżowa olimpiada finiszuje

12.10.2007 19:20
Skończyły się dwa pierwsze finały. Zakończyły się, zgodnie z moimi przewidywaniami, łatwymi zwycięstwami drużyn Amerykańskich. Seniorzy z Indonezji rzucili ręcznik przed ostatnią sesją, ponieważ nie widzieli sensu walki przy stanie 127 - 205. Walczyli dzielnie, trzy sesje przegrali tylko dwoma punktami, ale 60 punktów straty w czwartej sesji zdecydowało o wyniku meczu.
Tak, jak przewidywałem, niemieckim brydżystkom starczyło sił tylko na dwie i pół sesji. Potem Sabina Auken i Daniela von Armin opadły z sił. Amerykanki zwyciężyły zdecydowanie. W swoim składzie mają była mieszkankę miasta Lenina, Ireną Lewitiną. Irena Lewitina była świetną szachistką, indywidualną wicemistrzynią świata. Grała kiedyś w arcymistrzowskim turnieju kobiecym w Polsce, w którym zremisowała czarnymi z Barbarą Kaczorowską.
W meczu open wielka niespodzianka. Norwegia systematycznie punktuje Amerykanów po sześciu sesjach prowadzi 242 - 184.5. Należy dodać, iż Amerykanie dostali 16.5 punktu for za wygranie eliminacji. Więc przy stoliku wynik jest jeszcze wyższy i wynosi 242 - 168. Znakomicie gra para Helgemo - Hellnes, która wytrzymuje trudy turnieju. Gra i wynik sugerują, iż Norwegia wygra mecz.
Wszystko wskazuje na to, iż Radosław Kiełbasiński ogłosi wielki sukces polskiego brydża. Oto w transach Polska zdobędzie medal i to co najmniej srebrny. Nikomu w Polsce nie powie, iż drużyna nazywa się Rosja. Na złoto są małe szanse, bo w pierwszej ćwiartce grały dwie kobiety i wynik jest mizerny. Ale dzięki temu, iż grały Gromowa Ponomariowa, dostaną one medale. Jutro do zaciekłej walki ruszą Rosjanie Balicki Dubinin Gromow Żmudziński. Transmisja o piątej rano, zapraszam.

Piotr Kaczorowski

Brydżowy język

11.10.2007 22:22
Tym razem nie będzie o Ozorku, ale o błędach językowych. Najbardziej rozpowszechnionym, zupełnie nie zrozumiałym jest kaleczenie wymowy nazwiska znakomitego amerykańskiego brydżysty, partnera wielkiego Culbertsona Samuela Staymana. Jego nazwisko wymawia się stejmen, a nie jak się powszechnie słyszy sztajman. Wymyślił on najpopularniejszą konwencję (poza pytaniem o asy, o której już pisałem), który polega na tym, iż po otwarciu 1 lub 2 bez atu, zadaje się pytanie o starsze czwórki. Konwencja jest tak niedoskonała, więc mnóstwo razy ją udoskonalano, ale poprawy nie uzyskany. Podobne zdanie wyrażał wielokrotnie Terencjusz Reese, znakomity angielski internacjonał.
Innym błędem jest nazywanie sygnału parzystości ilościówką. Przekazuje on informację partnerowi (przeciwnikom też!), czy w danym kolorze mały parzystą liczbę kart czy nieparzystą. Ewidentnie mamy do czynienia z liczbą a nie z ilością. Ale czy ktoś się nad tym zastanawia poza mną?
O ile oba powyższe błędy pokutują od lat, o tyle zupełnie od niedawna (30 lat) analfabeci mają problem z wistem kombajn. To, iż nie znają jego zasad, jest ewidentną kompromitacją i dyletanctwem. Gorsze jest jest, iż próbują dowcipkować, kojarząc go z maszyną rolniczą. Tymczasem Łukasz Sławiński, znakomity polski teoretyk brydża, utworzył to słowo w zupełnie inny sposób. Analizował statystycznie brydżowe systemy wistowe i znalazł taką kombinację elementów, która daje największą sprawność (skuteczność zrozumienia przez partnera). Nazwał to kombinacją wistów, albo wistem kombinowanym. Następnie przetłumaczył to na język angielski, jako combine lead. Pierwsze słowo wymawia się po angielsku właśnie kombajn. I tak powstała nazwa optymalnego systemu sygnałów brydżowych.

Piotr Kaczorowski

Finisz olimpiady brydżowej

10.10.2007 21:10
Zakończyły się półfinały. W pierwszym z nich trwała bardzo wyrównana walka. Aptekarze z Republiki Południowej Afryki dzielnie walczyli z tytanami z USA1. Przegrali tylko 8 punktami 199 - 207. Ich postawa zadziwiła wszystkich. W drugim półfinale, Norwegowie systematycznie punktowali Grają oni solidnego, znakomicie technicznego brydża i nawet wysoka porażka w ostatniej części nie zagroziła ich wygranej. Pokonali Holendrów 278 - 248. W finale moim faworytem są jednak Amerykanie. Wynika to z prostego faktu, iż mecz jest długi, a Amerykanie mają trzy znakomite pary, natomiast Norwegowie dwie bardzo dobre pary i tylko jedną znakomitą Helgemo - Helness. Statystyka każe wskazać na zwycięstwo Amerykanów.
Podobna sytuacja jest w finale seniorów. Indonezja lekko i wyraźnie, choć niespodziewanie pokonała Brazylię 228 - 167. Jednakże stoją na straconej pozycji w starciu z USA2, którzy wysoko pokonali swoich rodaków z numerem jeden 225 - 169. Tu należy podkreślić, iż USA reprezentują nie najlepsi brydżyści kraju, ale drużyna, która wygrała eliminacje. Czołowi gracze kraju mogą być rozsiani w kilku teamach. Różnice między USA1 i USA2 są niewielkie, ponieważ kraj ten może wystawić 5-6 równie silnych drużyn, które mogą zdobyć mistrzostwo świata.
Zacięta walka była w meczach kobiet. Francuzki, którym kibicowałem, szły równo z Niemkami, lecz w końcu uznały się za pokonane 240 - 248. Do finału weszły także Amerykanki, które z wielkim trudne zwyciężyły Chinki 216 - 200. W finale powinny wygrać brydżystki z USA, ponieważ mają trzy bardzo silne pary, a Niemki tylko jedną.
Wszystko wskazuje na to, iż olimpiada brydżowa może zakończyć naszym sukcesem. W konkurencji TRANS, prowadzą dwie drużyny z polskim komponentem, czyli Rosja przed Markowiczem. Będę kibicował Rosji z Cezarym Balickim i Adam Żmudzińskim.

Piotr Kaczorowski

Brydż z Apolinarym Kowalskim

09.10.2007 20:53
Apolinary Kowalski jest dla mnie uosobieniem dżentelmena i zawodowca przy brydżowym stoliku. Zawsze uśmiechnięty, skupiony, małomówny. Nigdy nie robi uwag ani partnerowi, ani przeciwnikom. Nie wzywa sędziego. Jest bardzo cierpliwy i gra jak... No właśnie, gra wspaniale, nic dziwnego, że nazbierał w Polsce najwięcej punktów. Lista jego sukcesów międzynarodowych jest bardzo długa.
Lubię grać przeciwko niemu, tym razem usiadł po mojej lewej stronie, a po prawej równie sympatyczny i bardzo silnie grający Krzysztof Kobyliński. Na wprost siedzi Jędrek, pomysłodawca systemu ATOS. Miło nam się tym grało, przez pierwszy turniej partner krzyczał a mnie, iż nie pamiętam otwarć, a przez drugi - pierwszych odpowiedzi. PAS był 13 - 16 na dowolnym. Było wesoło.
Otrzymałem:
KD832 A4 AKW973 renons trefl.
Na taką okoliczność mam szwedzki wynalazek zwany marchewkowym treflem = 8-12 skład równy lub 17+ na dowolnym. Jestem szczęśliwy, że pamiętam otwarcie i Jędrek nie będzie ani na mnie krzyczał, ani żalił się przeciwnikom, z jakim debilem musi grać.
Apek pasuje, a Jędrek mówi 1 kier. Znowu mam szczęście, bo znam znaczenie odpowiedzi partnera = 0-13 transfer na 3+ piki, co zaalertowałem. Nikt nie pyta. Z prawej pas. Widzę, iż Jędrek jest niepocieszony, bo widzi błyski w moich oczach i boi się, iż polecę za wysoko. Na razie licytuję 2 karo, co powinno forsować, jako nowy kolor i nawet jest naturalne. Śmieszne jest, że wygląda to jak ozorkowa odwrotka. Jędrek licytuje 2ba, co mi nic nie mówi, a on potem powiedział, że ma wszędzie po trochu. Ciekawe, że tez to wygląda jak odpowiedź na odwrotkę. Ale teraz jestem w doskonałej sytuacji, bo szczęśliwie pamiętam kolejne ustalenie i pytam o Asy przez 4 trefle i brew Jędrka podnosi się wyżej. Gdy słyszę 4 karo, brak Asa w zwykłym klasycznym Blackwoodzie na 4 Asy, kończę licytację, mówiąc 6 pik. O dziwo nikt nie kontruje, co uważam za dobry znak.
Apek wistuje Asem trefl i z miną, przecież nic więcej nie obiecywałem, ciesz się z tego co masz, skoro nabroiłeś, Jędrek wykłada:
10975 K7 104 D943
Gdy przebijam pierwszą lewę, Jędrek nieco się uspokaja. przechodzę do stołu Królem kier i gram małego pika, stawiając Króla na blotkę. Apek bije Asem i ponawia małego trefla, stawiam Damę, którą bije Król, więc przebijam. Od Apka płyną do mnie następujące fluidy. Wpycha mnie do ręki, żebym sobie pomyślał, że chce mi utrudnić impasowanie Waleta pik. Więc liczy na to, iż rzeczywiście wykonam ten impas. Ale ja myślę o krok dalej, gram Damę pik, spada Walet, pokazuję karty, nikt nie protestuje. Jędrek wystawia język, gdy zapisuje wynik, co u niego oznacza radosne podniecenie. Nikt nie zagrał końcówki pikowej, nie mówiąc już o szlemiku.
Na wielką pochwałę zasługuje wstrzemięźliwość Apka, który mając dwa Asy, nie skontrował szlemika. Wiedział, iż jak obłoży, to ma znakomity zapis, a kontra może go pogrzebać, gdy szlemik idzie. Uczmy się od mistrzów.

Piotr Kaczorowski

Brydżowa olimpiada

08.10.2007 17:53
Klęska polskiej ekipy świadczy o stanie polskiego brydża. Taki mamy stan, ale do tego wrócimy.
Dziś skończyły się ćwierćfinały. W turnieju open zdarzyła się nieprawdopodobna sensacja - Włosi przegrali z aptekarzami z Republiki Południowej Afryki.Od początku przegrywali Włosi i rozpoczęli gigantyczny pościg, udało im się objąć prowadzenie na 5 rozdań przed końcem meczu. Niestety zawodnicy tego nie wiedzieli. Końcowy wynik 184,7 - 167 nie oddaje napięcia walki, bo na 2 rozdanie przed końcem Włosi przegrywali ułamkiem punktu.
Amerykanie lekko pokonali Australijczyków 216 - 124. Nie było Pawła Marstona, nie było walki. Holendrzy pogromili Szwedów i prawdopodobnie spotkają się z Norwegami, którzy rozbili Chińczyków 200 - 116. Prawo wyboru przeciwnika mają Amerykanie na na 100% wybiorą sobie aptekarzy.
Wśród seniorów nie było niespodzianek. USA1 przełamało Francję 214,7 - 175, a USA2 zmiotło Włochów 224 - 107,7. Zgodnie z regulaminem, obie drużyny amerykańskie muszą się spotkać w półfinale. O Drugie miejsce w finale będą walczyć Brazylijczycy, którzy zwyciężyli Kanadę 198 - 171. Ich przeciwnikiem będzie Indonezja, która nie miała problemów z ograniem naszych asów 244 - 170. Aż nie chce mi się tego komentować.
Brydżystki walczyły jak lwice.Amerykanki zmiotły Egipcjanki 260 - 85, co było do przewidzenia, podobnie jak wygrana Niemek z Kanadyjkami 224 - 193,9. Angielki zostały znokautowane przez Chinki 218 - 128. Bardzo wyrównany przebieg miał ostatni meczy, wynik ważył się do samego końca. Ostatecznie Francuzki pokonały USA2 179 - 178.
Dziś zaczynają się półfinały i mistrzostwa Trans. Będą startować Polacy.

Piotr Kaczorowski

Impy i maksy

07.10.2007 20:12
Nauka brydża odbywa się wyłącznie na impy. Mało kto sobie zdaje z tego sprawę, iż zdecydowana większość książek brydżowych uczy gry na impy. Autorzy tak tym przesiąknęli, iż nawet o tym nie wspominają. Rozgrywający musi kontrakt wygrać, natomiast obrońcy - obłożyć. Nie gra się na nadróbki i nie broni się na swoje, czy tylko plus jeden. Powyższe uwagi dotyczą także periodyków brydżowych.
Impy są typowe dla gry meczowej, a samych turniejów jest mało. Chyba nawet zlikwidowano mistrzostwa Polski w grze na impy, a kiedy ta impreza się odbywała, to miała trzeciorzędne znaczenie. Tymczasem większość turniejów odbywa się na maksy. A to nie jest taka sama gra.
Różnice widać najwyraźniej w obronie - końcówkę i grę szlemową należy starać się obłożyć za wszelką cenę, bo zysk z położenia kontraktu przeciwników jest nieporównywalnie większy od strat, gdy puścimy nadróbkę. W rozgrywce gramy podobnie jak na impy, gdy mamy bardzo dobry kontrakt, na przykład z kontrą.
W licytacji, w obu rodzajach brydża turniejowego ostrzej licytujemy na impy, gdzie wrzucamy mniej szansowne końcówki. To wszystko są uwagi ogólne. Na szczęście napisano kilka książek o specyfice gry na maksy. Generalna nauka każe nam wistować pasywnie i grać solidnie. Maksów nie zdobędziemy ani grą genialną, ani szaleńczą. Przeciwnicy muszą zrobić grube błędy.

Piotr Kaczorowski

Nauka brydża

06.10.2007 11:44
Kilka dni temu, na BB zaprosiłem do gry sympatyczną parę mieszaną. Po 4 rozdaniach, mężczyzna bardzo grzecznie podziękował za grę, co uzasadnił, iż uczy partnerkę Ozorka, a nasz system jest niezrozumiały i to nie ma sensu. Zanim opuścili nas stolik, zapytałem kobietę, czy nie lepiej uczyć się systemu z książki. W odpowiedzi usłyszałem, iż nie ma książki i lubi grać.
I tu się różnimy w metodyce nauki licytacji. Uważam, iż najpierw należy przeczytać kilka razy streszczenie systemu, potem cały system i omówić go kilka razy z partnerem. Następnie dobrze jest grać w sieci, trzymając książkę na zgrabnych kolankach. Wspieranie się książką jest dopuszczalne w czasie treningu, uczy typowych sekwencji, a wkrótce zaglądanie do książki okaże się zbyteczne.
Dużą pomocą na BB jest pokój do treningu licytacji w parze. Oczywiście można losowo ustawić rozdania, ale dużo lepiej jest potrenować tematycznie. Na przykład rękę N ustawia się na otwarcie 1ba, a ręce S na texasy, Staymany, inwity, szlemiki. Możemy wybrać aż 6 możliwych rąk S. Następnie wstajemy i zamieniamy się miejscami.
Nauka brydża w ten sposób, a szczególnie licytacji, daje znakomite wyniki. Trzeba ją tylko robić systematycznie i szczegółowo omawiać każdą rękę. Gdy sekwencje się powtórzą, okaże się, iż to co było początkowo trudne, jest jednak bardzo łatwe. Natomiast nauka systemu licytacji wyłącznie przez grę daje niewiele. Nawet, gdy kobieta coś zapamięta, to szybko zapomni, nie dlatego, iż jest głupia (jak mawiają męscy szowiniści), ale dlatego, że nie było powtórek utrwalających. Należy też pamiętać, iż kobieta wyrywa takie wskazówki z kontekstu. Wniosek, trzeba podkreślać wszystkie aspekty każdego rozdania.

Piotr Kaczorowski

Brydżowa tragedia

05.10.2007 16:02
Coś bardzo niedobrego dzieje się w naszej drużynie. Przez pół turniej szli jak burza, a ostatnie dwa dni są tragiczne. Przegrywamy mecz za meczem, polecieliśmy z drugiego miejsca na 13. Zostały trzy mecze, mamy jeszcze szanse teoretyczne. Ale poziom gry budzi przerażenie.
Na swoim normalnym poziomie gra tylko para Gierulski - Skrzypczak. Wynik ich nieco zmalał, ale nadal jest przyzwoity. Obecnie wynosi 0.21, ale cztery ostatnie mecze były ujemne. Wzięli na siebie ciężar gry i być może nie wytrzymali napięcia.
0.04 impa na rozdanie ma para Jassem - Martens. Grają oni muzykalnym systemem drugiego z Krzysztofów, który lepszy jest na turnieje, niż na mecze. Jego wady i zalety omówię innym razem. Dziś jedno rozdanie było szczególnie charakterystyczne. Jassem dwa razy pytał o zatrzymanie pikowe (tak się zdawało komentatorom), a potem przeniósł 3ba w 5 trefli. 3ba rozgrywało się na luzie, natomiast końcówka treflowa wymaga trafienia Damy karo. I chociaż Helgemo zrzucał inteligentnie, to Martens powinien był trafić ją właśnie u niego. Ale nie trafił. Rozgrywkę Martens ma na najwyższym światowym poziomie, ale tym razem popełnił błąd. Jassem po rozstaniu się z Tuszyński, terminował u Gawrysia, Kwietnia, próbował z Dariuszem Kowalskim, ale z Martensem gra niestabilnie. Obok wielkich wyników są słabe.
Najsłabiej gra para Chmurski - Gawryś. Piotr Gawryś jest genialnym brydżystą, ale nie może znaleźć odpowiedniego dla siebie partnera. Takiego, który będzie grał na zbliżonym do niego poziomie. Dużo nauczył Pszczołę, próbował z Jassemem, a teraz chyba skończy partnerstwo z Chmurskim. Znalazł się bowiem w roli Syzyfa. Trochę nauczył go nauczył, ale Bartek siebie nie przeskoczy, ponieważ złe nawyki pozostają. Za tydzień Piotr Gawryś zacznie poszukiwania nowego partnera brydżowego.
Seniorzy grają bardzo zmiennie, ale mają jeszcze szanse na awans do ćwierćfinału. Słabiutko gra para Jezioro - Klukowski. Jak jutro odpoczną, to przejdziemy do fazy pucharowej.

Piotr Kaczorowski

Brydżowe anegdoty

04.10.2007 07:15
Starzy brydżyści opowiadają o Połciu dwie anegdoty.
Pierwsza z nich mówi o tym, iż swoje sposoby przekazywania nielegalnych informacji partnerowi uporządkował,usystematyzował i zapisał w zeszycie, ponieważ wszystko miał opracowane detalicznie i było to trudne do spamiętania.Tak on rozumiał partnerstwo brydżowe. Niestety, przez swoje roztargnienie, ciągle uczył się systemu cynkowania, nosił zeszyt przy sobie i ... zgubił go. Trafił on w ręce przestawicieli drużyny zagranicznej, którzy poradzili sobie z trudnym językiem polskim i rozszyfrowali zawartość zeszytu.
Druga anegdota mówi o tym, iż Połeć radził sobie dobrze w grze z zasłonami. Gdy kontakt wzrokowy był zablokowany w czasie licytacji, nielegalne informacje były przekazywane sygnałami dźwiękowymi. Połeć ze swoim partnerem stosownie chrząkali. Ale na każdą broń zawsze wymyślano antybroń. W czasie bardzo ważnego meczu międzynarodowego, przeciwnik siedzący po drugiej stronie zasłony, w odpowiednim momencie licytacji chrząknął. Połeć odczytał to jako informację od partnera i źle zalicytował, co doprowadziło do straty wielu punktów w tym rozdaniu.
Ile jest prawdy w obu anegdotach, jeden Połeć wie. Opowiadają je ludzi bardzo poważni, którzy są godni zaufania.

Piotr Kaczorowski

Brydż w spelunce

03.10.2007 21:06
Dom kultury na Mokotowie. Niedługo zacznie się turniej brydżowy. Część graczy i sędzia siedzą sobie na dole w bufecie, kawiarni, czy jak ktoś woli w punkcie gastronomicznym. Przygotowywują sie do turnieju. Za chwilę turniej rusza.
Sala jest słabo oświetlona, ale karty i zapisy widać. Po rozpoczęciu turnieju podnosi się wielka wrzawa, cały czas poziom hałasu oscyluje między 80 a 120 decybelami. Kilka razy probowano uzyskać ciszę, młody zawodnik, student lub licealista prosił głośno sędziego o uciszenie grających. Sędzia klubowy, Andrzej Borewicz (CEZAR 06516 PZBS) spokojnie odpowiedział, że nikogo nie będzie uciszał.
Przed turniejem sędzia się skarżył, że chociaż w środy i piątki nie ma w Warszawie innych turniejów, to przychodzi mu co raz mniej par. Wkrótce ja też się przestałem dziwić i podjąłem decyzję, iż to mój ostatni turniej w tym przybytku. Przypuszczam, iż do końca roku turnieje na Mokotowie zanikną.
Rozpoczyna się trzecia runda, przeciwników jak zwykle nie ma, w końcu wolnym krokiem przychodzą z dołu i zajmują miejsca. Po lewej stronie siada Janusz Połeć (CEZAR 08945 PZBS), a po prawej Wiesław Sycz (CEZAR 08431 PZBS). Nie mówią dobry wieczór, nie przepraszają za spóźnienie. Nie mają kart konwencyjnych, szybko zapoznają się z naszymi, które przed nimi leżą. O nic nie pytają, przecież grają przeciwko nam nie pierwszy raz.
Pasuję, zawodnik Połeć także. Moja Partnerka otwiera 1 trefl, co alertuję i po chwili tłumaczę na pytanie zawodnika Sycza Otwarcie co najmniej na 4 kierach w sile 12 - 37 HCP. Obaj zawodnicy wygłaszają głupie komentarze o sile 37 HCP, dywagują o odrzuceniu trzech waletów. Oczywiście zawodnik Połeć ma tej chwili jedyne prawo milczeć. Zawodnik Sycz licytuje niealertowane 1ba, po czym następują dwa pasy. Moja partnerka, na pozycji wygasającej, licytuje niealertowane 2 kier, po czym następują dwa pasy.
Realnie licytacja wygląda następująco: 1kier - 1ba - pas - pas - 2kier - pas - pas. Wszyscy są tego świadomi.
Zawodnik Połeć wykonuje kolejny ordynarny faul, wskazując na karteczkę z napisem 2kier mówi ostrym, agresywnym, prokuratorskim głosem i co to teraz. Nie ma powodu pytać, a taka forma pytania jest zakazana, ponieważ może przekazywać nielegalne informacje partnerowi. Ponieważ ślubowałem nie reagować na chamskie zachowanie przeciwników, to nawet powieka mi nie drgnęła. Po trzydziestu sekundach zawodnik Połeć zadaje pytanie poprawnie jak pan rozumie licytację partnerki. Odpowiadam zgodnie z prawdą,iż nie omawialiśmy tej sekwencji.
Zawodnik Połeć ryczy na całe gardło sędzia i żąda, abym mu podał dokładnie siłę i skład ręki partnerki. Mówię, iż nie wiem. Oczywiście, iż pytania zawodnika Połcia nie mają sensu, a jedynie służą stworzeniu tak zwanego przypadku sędziowskiego. Chodzi o to, abym powiedział dużo więcej niż wiem, i żeby stwierdzić jakąś niezgodność z rzeczywistą ręką partnerki lub kartą konwencyjną.
Odpowiadam spokojnie, iż za każdym razem powiem to i nic więcej nie dodam, podobnie jak Włodzimierz Czarzasty 11 razie odczytał z kartki odpowiedź na to samo pytanie Jana Marii Władysława Piotra Rokity przed komisją sejmową. Gdy próbuję coś powiedzieć do sędziego, zawodnik Połeć przerywa i mówi, iż jeszcze nie skończył. Sędzia klubowy nie chce wysłuchać mojej wersji i każe podać mi informacje o ręce partnerki, mówiąc iż mam powiedzieć, jak to rozumiem w świetle licytacji. Tłumaczę kolejny raz, że ja mogę podać wyłącznie nasze ustalenia, a nie wnioski. Sędzia robi kolejny błąd, gdy mówi, iż 2 kier oznacza wariant od 19 HCP. Tego sędziemu nie wolno robić, tym bardziej iż nie zna systemu, a takiego wariantu nie ma.
Zawodnik Połeć wykonuje kolejny faul, chowając karty do pudełka i mówiąc, iż nie będzie grał. Bez przerwy mówi i nie daje zabrać głosu mojej partnerce. Powtarzam, iż 2 kier jest nieforsujące i do gry, co wie każde dziecko, które czytało książki dla początkujących. Wyrażam to inaczej, iż partnerka nie chce, aby przeciwnicy grali 1ba i sama chce zagrać 2 kier. Nikt tego nie słucha. To są rzeczy oczywiste, wynikają z elementarnej wiedzy ogólnobrydzowej.
W tym momencie, mówiąc sejmowym językiem Janusza Korwina Mikke, zawodnik Sycz rżnie głupa i stawia zarzut, iż karta konwencyjna mówi, iż otwarcie jest czwórki, więc sztywno oznacza cztery kiery. Ręce opadają same, ale gdy go pytam, czy jego zdaniem mamy osobne otwarcia także na kolory 5, 6, 7 i 8 kartowe, milczy. Podchwytuje to sędzia. Mam subiektywne wrażenie, iż cała trójka jest w zmowie. Sędzia każe grać i patrzy w karty mojej partnerki. Po wiście i wyłożeniu dziadka, przerywa rozdanie, bo moja partnerka miała 6 kierów, zdejmuje i odchodzi. Dopiero potem się dowiedziałem z wyników, że ukarał nas 40%.Mówiąc sejmowym językiem JKM, sędzia strugał wariata.
Gramy drugie rozdanie, zawodnik Połeć cały czas mówi podniesionym głosem, a gdy moja partnerka próbuje coś powiedzieć, ryczy na całą salę, iż jest obrażany. Zawodnik Połeć pasuje, moja partner otwiera, ja odpowiadam pozytywnie. Zawodnik Połeć wchodzi 2 karo, a po moich 4 kierach, przy milczeniu w licytacji partnera, kończy 5 karami z kontrą. W dziadku pojawiają się cztery kara i dwa króle. Jednak zawodnik Połeć rozgrywa niczym nocny stróż i kompresuje dwie lewy. Mamy czystego maksa.
Trzeciego rozdania nie gramy; przy ciągłym wrzasku zawodnika Połcia, sędzia zdejmuje rozdanie z powodu braku czasu, ale tym razem już nas nie karze. Powstrzymam się z oceną zachowań zawodnika Połcia i zawodnika Sycza.

Piotr Kaczorowski

Brydżyści grają na medal

02.10.2007 20:49
Znakomicie gra nasza drużyna. Po 9 meczach prowadzi drużyna USA 1 z 181 punktami. Nasza reprezentacja zajmuje drugie miejsce 166 punktów, o pięć punktów za nami Norwegia, a Włosi mają 158 punktów. Te cztery drużyny dominują w turnieju kołowym i raczej powinny awansować do fazy pucharowej.
W zasadzie tylko w jednym meczu przeciw Egiptowi nasi brydżyści grali słabiej i przegrywali. Wygrali natomiast dwa prestiżowe spotkania przeciw USA1 i Włochom w tym samym stosunku 16-14. Mała przewaga, ale cieszy wygrana. Rewelacyjnie gra para Bogusław GIERULSKI - Jerzy SKRZYPCZAK, który zdobyła w każdym rozdaniu średnio 1.08 impa, co daje im pierwsze miejsce w punktacji Butlera. 0.53 impa na rozdanie zdobyli Krzysztof MARTENS - Krzysztof JASSEM. Nieco mniej niż zero, czyli -0.06 mają Piotr GAWRYŚ - Bartosz CHMURSKI.
Nieco słabiej spisują się seniorzy, którzy zajmują ósme miejsce, ale powinni jeszcze awansować. Ich udział w dorobku drużyny jest następujący:
0.69 Krzysztof LASOCKI - Jerzy RUSSYAN
0.36 Józef POCHROŃ - Kazimierz OMERNIK
-0.12 Aleksander JEZIORO - Julian KLUKOWSKI.

Piotr Kaczorowski

Brydż totalny

01.10.2007 14:41
Rosną młode kadry brydża totalnego.Niedawno poznałem dwóch nowych adeptów. Na pierwszy rzut oka, obaj nie wyglądają na więcej niż 30 lat. Razem, jak się zsumuje ich wiek. Michał Wieteska numer ewidencyjny PZBS 12499 i Wojciech Racz numer ewidencyjny PZBS 11211 prawdopodobnie są gimnazjalistami. W mistrzostwach Mokotowa, 28 września 2007 zrobili 65.39 i zajęli drugie miejsce. Zdobyli nagrodę.
Grali przeciwko mnie na pierwszym stole i trzy razy bronili kontraktu. Szybko zwróciłem uwagę na ich zachowanie. Przed pierwszym wistem, ten niższy długo patrzył na kolegę, natomiast ten wyższy, przebierał palcami wzdłuż swego sweterka. Po 30 sekundach nastąpił wist. Ten drugi bardzo długo wpatrywał się w dziadka zanim dołożył kartę do pierwszej lewy. Wistujący nie zakrył karty, ale trzymał ją w prawej dłoni i wykonywał różne ruchy. Obracał ją, a palcem wskazującym dotykał obrazka króla kier i cofał paluszek. Patrzył cały czas na partnera. W końcu zagrał drugą lewę. Ten wyższy myślał dłuższy czas, po czym wykonał ręką duży łuk i z fantazją zabił Asem. Ale też karty nie odkładał, tylko wykonywał nią różne do opisania akrobacje. Następnie zawistował w karo i .... z lewej pojawił się Król. Specjalnie się tym nie przejmowałem, ponieważ i powinien wziąć lewej. Przez pierwsze pół rozdania wyczyniali akrobacje kartami i myśleli średnio po 30 sekund.Poprosiłem ich, aby jednolicie i w równym tempie dokładali i zakrywali karty. Ten niższy powiedział no o co panu chodzi. Poprosiłem sędziego, by wyegzekwował od nich jednolitość. Andrzej Borewicz podszedł do stolika, popatrzył, zasępił się i powiedział, żebym spokojnie grał. Po akceptacji sędziego, dzieciaczki dalej wycinali kartami hołubce, nawet mieli więcej fantazji, kładli je obrazkiem góry, obracali na wszystkie strony, etc., etc.
Gdy zacząłem rozgrywać drugie rozdanie, sytuacja się powtórzyła. Wyższy wielokrotnie przebierał palcami wzdłuż swoich kart, co uważnie obserwował niższy, który po długim namyśle wistował. Gdy sędziował poganiał nas byśmy szybkiej grali, wyższy cynicznie się uśmiechał i kłamał, iż oni grają szybko.
W trzecim rozdaniu byłem dziadkiem i po wiście wyższego w Asa atu, niższy szybko zakręcił kartą, która spadła dostojnie na stół, kończąc obrót. Przyszła mi do głowy myśli, iż to był singleton, co szybko się potwierdziło. W dalszym ciągu symulowali myślenie przy dokładaniu kart.
Nie byłem dobrego zdania o ich grze, bo kto wistuje w czwartego Asa atu, a potem zmienia kolor ataku? Toteż, gdy następnego dnia zobaczyłem wyniki, zdumiałem się. Ale po chwili zrozumiałem, iż nauka brydża totalnego stoi na wysokim poziomie. To jak z kieszonkowcami, sztuka tajemna jest przekazywana z pokolenia na pokolenia i trzeba wychować przynajmniej jednego swojego następcę.
Nie wróżę im jednak dużych sukcesów.Trochę pograją, trochę powygrywają, ale prędzej czy później dostaną po buzi i będą mieli szczęście, gdy nie stracą zębów.
Na dłuższą metę, brydż totalny prowadzi do zaniku myślenia, zaniku gry. Przestaje się myśleć, czeka się na tak zwany znak z nieba. Szkoda czasu, bo przyjemności z tego uczciwy człowiek mieć nie może.

Piotr Kaczorowski

Olimpiada brydżowa - dobry start Polaków

30.09.2007 22:55
Rozpoczęła się olimpiada brydżowa. Obie nasze reprezentacje, w kategorii OPEN i Seniorów wygrały trzy pierwsze mecze, zdobywając tyle samo punktów 25, 16 i 16 w kolejnych rundach. Nic dziwnego, iż oba Teamy mają po 57 punktów i pewnie zajmują trzecie miejsca w tabeli. Można obstawiać, iż pewnie wyjdą z fazy grupowej. Co potem zobaczymy.
Rozgrywki odbywają się daleko, więc możemy je śledzić wcześnie rano. Transmisje na BB są od 5.00 i właśnie jutro zobaczymy jak Polacy walczą z Egiptem. Nie będzie wcale łatwo, bo nas ograli w meczu treningowym tuż przed Bermuda Bowl. Niestety, dwóch następnych meczów nie zobaczymy na żywo. Może, jak nasi będą grali dobrze, to będziemy kibicować na żywo częściej. Od ćwierćfinałów powinno to być normą.

Piotr Kaczorowski

Brydż amatorski

28.09.2007 15:22
Polityka systemowa mówi, iż chroni początkujących brydżystów przed trudnymi problemami. Ale czy powinna ochraniać i jak jest w rzeczywistości? Ano, gdy turniej jest oficjalnym, zdobywa się w nim tytuły klasyfikacyjne poprzez system punktacji, to nie można nikogo ochraniać. Po prostu zawodnik słabiej wyszkolony zajmuje dalsze miejsce.
Wmawia się nam, iż gdy zawodnik początkujący trafi na nową konwencję, to sobie z nią nie poradzi. I co z tego? Może sobie poradzić następnym razem, gdy się do niej przygotuje. A jeśli jest leniem i nie będzie mu się chciało, to zawsze będzie przegranym. Bo w brydża przegrywają lenie, o czym piszą największe autorytety z Kelseyem na czele.
Obłuda polega też na tym, iż każe się początkującym grać Ozorkiem, który oprócz licznych wad, wymaga bezmyślnego wykucia na pamięć wielu długich sekwencji. I to nie prowadzi do zrozumienia brydża, a wręcz przeciwnie - zniechęca. Śmieszne jest także, gdy Ozorkowcy nie alertują sztuczności drugiego i dalszych okrążeń licytacji, ponieważ twierdzą, iż wszyscy tak grają.
To samo dotyczy wistu. Jeśli ktoś gra innym wistem, zmuszany jest do długiego tłumaczenia zasad swojego wistu. A przecież przepisy gry tego nie wymagają. Wymagają tylko pełnego wytłumaczenia zasad wistu, więc wystarczy powiedzieć klasyczny lub kombajn i... wszystko jasne. I każdy powinien wiedzieć. Jeśli ktoś jest leniem i ograniczył swoją wiedzę do wistu odmiennego, powinien ponosić z tytułu swego lenistwa straty, bo jest źle wyszkolonym graczem. Sam, skrócony opis wistu odmiennego zajął kiedyś w Świecie brydża dwie strony formatu A4. W czasie rozdania jest siedem minut na wszystkie czynności, nie można lenia uczyć dobrego brydża.

Piotr Kaczorowski

Olimpiada brydżowa

27.09.2007 19:32
Rusza za dwa dni. Polska zapewniła sobie miejsce rzutem na taśmę zeszłorocznych mistrzostw Europy. Jak oceniam nasze szanse? Ano bardzo pozytywnie. Najpierw będzie faza grupowa powinniśmy bez problemu awansować do rozgrywek pucharowych. Gdyby tak się nie stało, byłaby wielka katastrofa. Potem nie powinno być, bo nikt nie będzie chciał nas wybrać, więc awansujemy do czwórki drużyn. I tam trafimy na Włochów, ponieważ w drugim półfinale zagrają obie drużyny amerykańskie, czego wymaga regulamin.
Z Włochami mamy małe szanse, ale nie musimy przegrać.Zależy to od kondycji fizycznej pary Martens - Jassem. Jeśli będą oszczędzani w fazie grupowej, to mamy 40% szans na pokonanie Włochów. Ta para i Gawryś z Chmurskim, mogą wygrać mecz z każdą drużyną na świecie. Bardzo solidnie grają też Skrzypczak z Gierulskim.
Wielkim osłabieniem drużyny będzie brak najlepszej polskiej pary Balicki - Żmudziński. Związek nie potrafił znaleźć z nimi wspólnego języka i nie zmotywował ich do gry w drużynie narodowej. Szkoda, z Cezarym Balickim i Adamem Żmudzińskim, można było nawet wygrać brydżową olimpiadę.

Piotr Kaczorowski

Brydż w obronie? Ależ to proste

26.09.2007 09:03
Jakiś czas temu, grałem sobie z partnerem na Kłopotowskiego, czas szedł wyjątkowo spokojnie. Na dwie rundy przed końcem przybiega z protokołem kolega partnera i krzyczy zaaferowany Co się stało w tym rozdaniu? Wszyscy brali 11 lew na 3 bez atu, a Wy położyliście bez czterech. Patrzę na kontrolkę, miałem oddać wist z kartą:

K2 10742 107432 K2

Przypomniałem sobie licytację. Z prawej ozorkowe 1 trefl. Wchodzę 1 pik, co alertuję po swojej stronie deski jako 6 trefli lub 54 w czerwonych. Z lewej kontra, tłumaczona, jako tolerancja do gry w piki. Partner pas, co zinterpretowałem potem jako niechęć do gry w moje kolory, czyli możliwość posiadania pików i brak fitu treflowego. Z prawej 1ba, a ja spokojnie, z pewnością siebie 2 karo, co znaczy dokładnie 5 kar i 4 kiery. Z lewej 3 trefle, co oznacza ten kolor, partner PAS, co wytłumaczyłem, iż nie ma ani 3 kar, ani 4 kierów, bo nie podniósł żadnego mego koloru. Czyli ma najwyżej pięć kart czerwonych. Wniosek, musi mieć co najmniej 8 kart czarnych. Z prawej kończy 3 bez atu, co przekonuje mnie, iż on trzyma moje longery.
Trzeba w coś zawistować, pozostają kolory czarne, a świetle licytacji jest silne wskazanie na wist pikowy. Z K2 wistuje się Królem, żeby nie zablokować koloru. Wziąłem lewkę, notując prawym okiem lekko przyjemne zaskoczenie partnera, natomiast lewym dorzuconą przez niego zachęcającą trójczynę. Powtórzyłem pika, bo co miałem robić. Partner miał chyba siódmą Damę z Waletem pik i Asa kier na dojście. Wziąłem jeszcze lewkę na Króla trefl.
Sami widzicie, iż brydż jest niezwykle prosty. Szczególnie po takiej czytelnej licytacji. Przecież nigdy nie zawistuję w koloru, żeby wyrabiać w nim piątą dziesiątkę. Ani tym bardziej czwartą. A czemu przy innych stolikach wypuszczono z dwiema nadróbkami, czyli dokonano kompresji 6 lew? Pewnie nikt tak precyzyjnie (niektórzy powiedzą szaleńczo) nie licytował. Co ciekawe, wybitna arcymistrzyni, Ewa Miszewska, chciała mi tej obrony zakazać. Ale i tak ją bardzo lubię.

Piotr Kaczorowski

Brydż kolorowy

25.09.2007 12:00
Wiadomo, iż brydż jest grą w cztery kolory. Ale nie o to tym razem chodzi. Zajmiemy się dziś kolorem brązowym, którym oznaczone są sztuczne i zakazane konwencje. Od razu powiem, iż konwencje brązowe są zakazane, a można nimi grać wyłącznie w długich meczach. Jest szansa zagrać w turnieju, ale muszą się na to zgodzić przeciwnicy. Trudno znaleźć takich, co się zgodzą, bo głupich nie ma.
Konwencją brązową jest każde otwarcie licytacji od poziomu 2 trefl do 3 pik, które nie przyrzeka co najmniej 4 kart we wskazanym(czyli niekoniecznie licytowanym, kolorze). To uproszczona definicja. Czyli otwarcia ze wściekłego Kaczorka dwa w kolor, obiecujące co najmniej 4 karty w tym kolorze w łącznej sile ręki 0-7 hcp nie są brązowe. Można tym grać na własne ryzyko i przynosi to sukcesy, o ile przeciwnicy nie kantują, zmawiając się na pasowanie każdej ręki i kontrowanie każdego takiego otwarcia.
Prostym wnioskiem jest, iż popularne u nas otwarcie Wilkosza 2 karo, obiecujące w sile 6-12 (lub podobnej) hcp dwa kolory pięciokartowe, w tym co najmniej jeden starszy jest brązowe.Tym samym jest zakazane na całym świecie. W Polsce zamącono dokumentnie, pozwalając tym grac we wszystkich turniejach brydżowych z wyjątkiem mistrzostw Polski, które muszą być rozgrywane według przepisów międzynarodowych. Wmawia sie naiwnym, iż konwencja Wilkosza jest naturalna. Nie jest i nigdy nie będzie.
Co sprytniejsi zarzucili Wilkosza i przerzucili się na konwencje Multi. Konwencja Multi tez jest sztuczna jak cholera, bo nie wskazuje żadnego koloru. Ale została przez międzynarodowe władze brydża wyłączona z konwencji brązowych. Co ciekawsze, można grać także 2 trefl Multi o tym tym samym znaczeniu, co 2 karo. Mozna, ale nie w Polsce, bo tłumacz Chłobowski, albo tego nie zauważył, albo przeoczył, albo świadomie wykreślił z polskiej wersji zakazów systemowych, zwanych polityką systemową, służącą rozwojowi systemów. Multi jest w rzeczywistości konwencją mini Multi, wskazuje kolor sześciokartowy starszy w sile 6-12(lub podobnie) hcp. Ale nie wiadomo jaki kolor i dlatego konwencja jest brązowa. Oryginalne Multi, zawiera w sobie wariant silnego bez atu (stosownie do układu otwarć bezatuwowych) zwykle 20-21 hcp oraz silną trójkolorówkę lub silną rękę na kolorze młodszym.
Zakazane są także Tutti Frutti, czy dwukolorówki Zdzisia, a także pomysł Krzysztofa Martensa - 2ba = dwukolorówki starsze lub młodsze. Ale można otwierać obroną Landy po 1ba, czyli 2 trefl = kolory starsze 4+4+ lub nawet 4+5+. Tego jeszcze nie zakazano.
W ogóle zakazy (czytaj polityka systemowa) jest już tak skomplikowana, że nie rozumieją jej nawet czołowi interpretatorzy i zawzięcie kłócą się na forum sędziowskim Miałem tam mały wkład, wprowadzając pojęcie systemu licytacji w ataku w odróżnieniu od systemu licytacji w obronie. Otóż zakazy systemowe w większości punktów dotyczą właśnie licytacji w ataku. Kolory żółty, niebieski, brązowy, zielony, czerwony dotyczą właśnie licytacji w ataku. W obronie nie obowiązują. Mój pomysł został życzliwie zaakceptowany.

Piotr Kaczorowski

Brydż sztuczny i naturalny

24.09.2007 21:10
Śmieszy mnie, gdy Ozorkowcy krzyczą, na moje Kaczorki (systemy licytacji), iż są sztuczne, a naturalny jest Ozorek.Tymczasem Ozorek jest systemem wysoce sztucznym, oznakowanym przez WBF i EBL kolorem czerwonym. Zaklasywikowanie wynika z trojznacznego otwarcia 1 trefl, które zawiera ręce treflowe, silne(+17hcp) na dowolnym składzie i slabobezatutowe<11-14hcp).Cała reszta Ozorka jest naturalna. Te same uwagi dotyczą mutacji Ozorka zwanej Naszym Systemem lub Strefą.
Tymczasem w polskiej polityce systemowej zlikwidowano systemy czerwone. Tak, po prostu ich nie ma. Co więc się stało z systemami czerwowymi? Wypchnięto je do grupy niebieskiej. Poza Ozorkiem i jego mutantem, które zostały przesunięte do grupy zielonej. Zrobiono to niezwykle pomysłowo, ponieważ zapis brzmi do grupy zielonej należą systemy naturalne oraz Ozorek i NS. Każdy myślący człowiek, jednoznacznie odczyta, iż polskie trefle nie są systemami naturalnymi, bo zostały z nich wyodrębnione. Ale, niestety, dużo jest ludzi, którzy uważają, iż Ozorek jest systemem naturalnym. I uważają tak od zawsze. Dla nich świat jest prosty - wszystko, co nie jest Ozorkiem - jest sztuczne.
Powszechność tego zabobonu jest ogromna. Do systemów niebieskich, należą głównie systemy grupy Precision (1 trefl od 15/16hcp na dowolnym składzie) i silnego Kara. Systemy zielone, niebieskie i czerwone są dopuszczone do wszystkich zawodów na całym świecie, więc nie wiadomo, po co ta cała heca. Zakazane są natomiast systemy żółte, do których najczęściej są zaliczane systemy słabych otwarć (inna nazwa silnopasowe).Wolno nimi grać tylko w rozgrywkach drużynowych, a w olimpiadzie, tylko od szczebla ćwierćfinału. Żeby było ciekawiej, są jeszcze konwencje brązowe, które też są zakazane, chyba, że przeciwnik pozwoli nimi grać. Ale o tym innym razem.
Rzecz jasne, wszystkie Kaczorki są zielone i dopuszczone do wszystkich zawodów brydża sportowego.

Piotr Kaczorowski

Brydż odmienny

22.09.2007 14:20
W Polsce odgórnie narzuconym jest Ozorek.Muszą nim wszyscy grać od 33 lat. Wszystkie inne systemy są tępione, poza odmianą Ozorka zwaną Strefą lub pieszczotliwie Naszym Systemem. Jakiś czas temu (3-4 lata) Władysław Izdebski wymyślił Nasz system zielony. Oczywiście nie był on wcale zielony tylko czerwony (zgodnie z polityką systemową WBF i EBL) i nawet znałem jedną juniorkę, która chciała nim licytować na Cronixie. Ale poza mną nikt nie chciał się w to bawić, więc dziewczę rzuciło brydża.
Ale nie o tym chciałem dziś pisać. Otóż panuje powszechne przekonanie, iż nieodłączną częścią Ozorka, wręcz integralną jest tak zwany wist odmienny. Bardzo delikatnie mówiąc jest to bzdura, ale boję się napisać, co o tym myśleć, ze względu na powszechność powyższego sądu. Nie chcę być pobity. Więc jak ktoś myśli, iż licytując Ozorkiem musi wistować odmiennie, to niech tak sobie myśli i będzie z tym szczęśliwy. Ja pozostanę przy swoim zdaniu, iż system wistowy nie ma niczego wspólnego z licytacją.
Powróćmy do wistu odmiennego. Już sama nazwa jest infantylna i zadziwiająca. Czasem, jak przeciwnicy odpowiadają im, iż wistują odmiennie, to pytam się ich, czy każdy inaczej, i czy by nie mogli w ten sam sposób. Można zadać pytanie, od czego odmienny jest wist odmienny? Można, prościej jest napisać, iż istnieje klasyczny system wistowania, który jest podstawą sygnałów obronnych. Jego zanegowanie tworzy wist odwrotny, zwany tez wistem Rusinoffa, of nazwiska brydżysty, który go wymyślił. Przykład zanegowania to wist K z KDx, a zanegowanie, to wist D z KDx.
Kiedyś wist odwrotny był propagowany przez Zbigniewa Szuriga. I sporo osób nim grało. Ale jednak wybrano coś pośredniego - z figur wist klasyczny, natomiast z blotek - odwrotny. Zrzutki też odwrotne. To cudo, co powstało, nazywane jest właśnie wistem odmiennym. Jak wyliczył Łukasz Sławiński, wist odmienny ma sprawność około 67%, czy średnio dwa razy na trzy, odczytamy bezbłędnie sygnał partnera. Jest to najmniej czytelny system sygnałów ze wszystkich znanych. Czemu najgorszy system wistu jest praktycznie monopolistą w Polsce? Jego zwolennicy podkreślają, iż przekazuje najmniej informacji przeciwnikom i nie będą mogli ich zdyskontować. Pozornie brzmi to logicznie, tylko że sygnały wistowe wymyślono właśnie po to, żeby przekazywać wiadomości partnerowi.
Stanisław Rumiński, w materiałach szkoleniowych PZBS, wysunął 22 lat temu śmiałą hipotezę, iż wistem odmiennym grywają zwolennicy brydża totalnego. Oni potrafią dołożeniem jednej karty przekazać informację o singlu. Jednakże nie wierzę, by brydż totalny miał aż tylu wyznawców w Polsce. Raczej popularność wistu odmiennego wynika z bezmyślnego naśladownictwa.

Piotr Kaczorowski

Brydż kobiecy

21.09.2007 19:55
Brydż kobiecy w Polsce stoi słabiutko. I chociaż juniorki i młodziczki odnoszą olśniewające sukcesy, to jednak dorosłe zawodniczki generalnie grają słabo. I chociaż związek bardzo wspiera finansowo kobiety, organizuje im mecze z Holenderkami, Francuzkami, chociaż trener Roman Krzemień dwoi się i troi w szkoleniach, to właściwie mamy tylko jedną znakomitą parę i jedną bardzo dobrą. Reszta odstaje, mimo iż zawodniczkom pozornie niczego nie brakuje do doskonałej gry.
Najbardziej klasycznym przykładem jest Ewa Miszewska, która ma wielkie zrozumienie brydża, ale współpraca z kobietami jakoś jej nie wychodzi. A przecież grała już ze wszystkimi czołowymi brydżystkami w Polsce, a z niektórymi nawet po kilka razy.
Ale powróćmy do fenomenu dwóch czołowych par Brewiak - Sarniak i Harasymowicz - Pasternak. Skąd on się wziął? Odpowiedź jest prosta i banalna - z systematycznej pracy, jaką te pary wykonują. Prawie co wieczór, grają na BB ze sobą w brydża, a liczni kibice (silni męscy eksperci) wytykają nieliczne błędy. Błędów jest co raz mniej, pogłębia się wzajemne zrozumienie, doskonali się system licytacji. To powinien być wzór dla młodzieży, iż tylko ciężka i systematyczna praca daje efekty.

Talent do brydża to chęć do pracy, czas do pracy i sprzyjająca atmosfera w domu

Piotr Kaczorowski

Brydż z kobietą

20.09.2007 20:58
Ach kobietą być nareszcie, a najczęściej o tym marzę, kiedy piorę ci koszule, oraz naleśniki smażę.

Są takie dni w roku, w których mężczyźni zabijają się o to, żeby zagrać miksty. Czemu tak nieroztropnie postępują? Odpowiedź jest prosta - dla kasy. Prawie że wyłącznie. Otóż turnieje mieszane rozgrywane są niezwykle rzadko, zwykle podczas największych kongresów. A każdy kongres prowadzi punktację długofalową, do której wliczane są miksty. I kto nie zagra w takim turnieju, leci na łeb, na szyję w punktacji długofalowej. Kobiety szczęśliwe, że grają sobie w parze z silnym partnerem, gotowe są grać każdym systemem, który narzuci im partner. Ale sam system nie gra. Mężczyzna powinien dopasować do systemu, którym kobieta gra na bieżąco. To da jej komfort pewności, spokoju, wyniki będą lepsze.
Lubię grać z kobietami, to takie wdzięczne istoty. Nie krzyczą na mnie, jak źle zagram. Często mnie chwalą i pozwalają mi się wymądrzać do woli. Od czasu do czasu zgodzą się zagrać Kaczorkiem lub jakimś innym moim pomysłem licytacyjnym. Ale przyznam się, iż najprzyjemniej gra mi się na żywo, gdy mogę do przez cały turniej wpatrywać w piękne oczy. Lubię tę pewność siebie i zaciśnięte wargi, gdy właśnie podjęła decyzję, lubię gdy się zasępia, gdy przeciwnicy dorzucają inne karty, niż by sobie życzyła. Lubię....
Kobiety są najlepszym przykładem, ze nie ma bezpośredniego przełożenia między zdolnościami matematycznymi, logicznym myśleniem, a wynikami w brydżu. Moimi partnerkami były kobiety wykonujące ważne, odpowiedzialne funkcje, wymagające logicznego myślenia. Były wśród nich:
hodowca rasowych psów;
prezes dużej spółdzielni mieszkaniowej;
pediatra;
inżynier sanitarny;
chirurg od żył;
wzięty architekt;
weterynarz;
skoczkini wzwyż;
siatkarka;
tłumaczka;
inna tłumaczka;
inna lekarka;
bankier;
jeszcze inna tłumaczka;

Ale najlepiej z nich wszystkich grała skromna kasjerka z supermarketu w niedużej miejscowości pod francuską granicą. Jaki z tego morał? Liczy się osobowość partnerki, jej dobra wola i zaangażowanie, a nie wykonywana praca. Brydż wymaga pracy przy stoliku. Ciężkiej pracy. Lenie przegrywają od razu na starcie.

Piotr Kaczorowski

Brydż z Blackwoodem

19.09.2007 08:36
Jeśli ktoś myśli, że pytanie o Asy jest zbędne, to bardzo się zdziwi, gdy przegląda karty konwencyjne lub opisy konwencji stosowanych przez sieciowych brydżystów.Pytanie o Asy występuje wszędzie, bardzo często na pierwszym miejscu. I co my widzimy? RKCB, czyli rzymskie pytanie o karty kluczowe (w domyśle jest ich pięć, bo za asa uważa się Króla atutowego), ale to nie wszystko. Od kilku lat niektórzy dodają 1430. To prawie jak przepis na grunwaldzką wódkę(kilogram cukru, 4 litry wody, 10 dekagramów drożdży). Oznacza, że pierwszym szczeblem odpowiedzi jest nie zero lub trzy, ale jedna lub cztery wartości z pięciu. Kiedyś Ed Kantar zauważył, iż przy treflowych atutach, można znaleźć się za wysoko (mało kto widzi tu istotną wadę pytania o Asy) i warto zmienić kolejność odpowiedzi. Dla większości brydżystów zapamiętanie tego faktu okazało się za trudne. Leniwi nie chcieli się umawiać, więc ustalono, iż zawsze obowiązuje 1430. I wierzą, iż tak jest lepiej. Przy RKCB, przy dwóch Asach chwalimy się posiadaniem Damy atutowej.
Konwencja dobrze działa, gdy mamy 4 Asy, Króla i Damę atu, a źle, gdy czegoś nam brakuje. Wniosek jest prosty - pytanie o Asy jest zbędne. Zobaczmy taki przykład. Mamy następującą typową rękę:
Kxxxx Axx xx Axx
Naciągamy otwarcie 1 pik. No bo przecież mamy jedenaście punktów Freda Karpina. Za chwilę partner nas forsuje, nie ważne jak. Sposobów tez jest kilka i wchodzimy w sferę szalonego ciubidowania, pokazujemy nasze Asy i króliczka, co się uda. Następnie partner pyta nas słynnym RKCB (może nawet być 1403). Pokazujemy 0/3 wartości z pięciu. STOP! W teorii informacji nazywa się to redundancją, tę samą informację sprzedaliśmy TRZY razy. Gdzie tu sens, gdzie logika?
Jak każda kiepska brydżowa konwencja, Blackwood jest ciągle ulepszany, poprawiany, przykład RKCB1430 jest extremalny. Włosi kiedyś pokazywali kolory Asów, gdy mieli ich dwa. Jest jeszcze pytanie z wyłączeniem jednego koloru, obniżone i wiele innych. Jest też bliźniacze pytanie Gerbera. A i tak trzeba podjąć kluczową decyzję, czy bez Asa grać szlemika czy nie? A przecież, gdy mamy siłę na grę premiową, to zwykle mamy co najmniej trzy Asy. To po co o nie pytać?

Piotr Kaczorowski

Brydż bez Easlaya Blakwooda

18.09.2007 20:47
Znakomity brydżysta Easlay Blackwood wymyślił kiedyś konwencję polegającą na tym, iż odzywka 4ba pyta partnera o liczbę posiadanych asów. Potem żałował, że dokonał takiego wynalazku, ponieważ uważał, iż jest to konwencja zbędna. Jeśli mamy stosowną siłę, to nie brakuje nam dwóch asów, a jeśli brakuje, to przeciwnicy nie zawsze muszą je ściągnąć.
Podobnego zdania są polscy teoretycy brydża Roman Krzemień, Stanisław Rumiński, Łukasz Sławiński.
Niektórzy twierdzą, iż pytanie o Asy jest zabawką dla dominujących kobiet, które zadają mężczyźnie pytanie i ten nie ma wyjścia, musi zrobić to, co chce kobieta, czyli podać liczbę Asów. Następnie kobieta zadaje kolejne pytanie, tym razem o Króle i znowu mężczyzna musi być jej posłuszny. Na koniec, kobieta podejmuje decyzję, jaki kontrakt ma być grany, a mężczyzna nie ma nic do powiedzenia.

Piotr Kaczorowski

Nietypowa obrona

16.09.2007 14:08
Na trzecim ręku podnoszę:
AD10983 K93 K3 A4
Partner pasuje, z prawej 1ba. Na razie daję kontrę, z lewej 3b, które do mnie dobiega. Bez chwili wahania daję kolejną kontrę, co jest wielkim błędem i kończy licytację. Niepotrzebnie ostrzegłem rozgrywającego, że mój partner ma plażę.
Brydż powinien być łatwy i tak jest tym razem. Wist mam prosty - Dama pik, bo przecież na stole wyjedzie singlowy lub drugi walet.
wyjechało:
W45 D96 W4 KD986
Król wziął, a walet pozostał drugi na stole. Gorzej być nie mogło, ale każdy inny wist pikowy niczego nie zmieniał. Z prawej walet trefl i jest ostatnia sytuacja, w której wolno myśleć, potem już trzeba grać szybko.
Szkoda, że rozgrywający nie zaczął wyrabiać kolorów czerwonych. Trzeba znaleźć aż trzy wyrzutki na trefle. Widać, że jestem w przymusie oczyszczającym w trzech kolorach. Po prawej siedzi amerykański ekspert więc muszę być średnio subtelny. Wyrzucam więc małego kiera, potem szybko drugiego kiera i na koniec pika. Rozgrywający impasuje kara więc kładę bez jednej.Gdyby policzył, że mam 5 kart, dwa piki i jakieś trzy czerwone, to by wiedział, że któregoś króla wysinglowałem i trzeba pociągnąć dwa asy górą.
Przeciw silniejszemu przeciwnikowi muszę wysinglować oba króle, rzucając kolejno kiera, kiera i karo. Ale to może być skuteczne, gdy nie dam kontry. Taka kontra nazywa się kontrą debila, bo zdradza nierównomierny podział honorów. Zresztą odrzucenie pika też musi mieć swoją przyczynę, czyli trzymanie zatrzymań w czerwonych kolorach. Mój błąd w postaci kontry polegał na tym, że nie pomyślałem, iż ciągnięcie trefli zrujnuje moją kartę.
Tym razem wszystko skończyło się szczęśliwie. Kontra miałaby sens, gdyby wistował partner. Taka kontra znaczy, że sam obkładam 3ba pod warunkiem, iż partner zawistuje w mojego silnego longera. Z punktu widzenia partnera, jest to jego najsłabszy kolor, czyli wist w singla pik był łatwy do znalezienia. Wist z ręki partnera obkładał bez wielu, co dawało piękny zapis i na maksy i na impy.

Piotr Kaczorowski

Serwery brydżowe

15.09.2007 13:47
Brydż na serwerze to coś wspaniałego. Serwer jest znakomitym miejscem do zabawy w brydża. Umawiamy się ze znajomymi, z przyjaciółmi i gramy 24 godziny na dobę. Jak zabraknie znajomych, przyjdą gracze z całego świata. Najlepszy do tego celu jest Brigde Base. Tam nigdy nie brakuje przeciwników i chętnych do gry.
Ten serwer ma jeszcze wielką zaletę, ponieważ wszystkie grane rozdania są zapisywane w komputerze grającego z możliwością odtwarzania w dowolnym momencie. Nic nie ma takich wartości szkoleniowych, jak możliwość analizy każdego rozdania, każdej odzywki, każdej dołożonej karty. Dodatkowo możemy zapuścić program analizujący GiB. Dzięki temu, robimy szybkie postępy i gramy co raz lepiej.
BB ma jeszcze możliwość treningu licytacji w parze i nie tylko, poprzez generowanie, wcześniej ustalonych typów rozdań. Na przykład po naszym otwarciu 1ba. Całość dopełniają bezpośrednie transmisje wszystkich istotnych turniejów na świecie.
Są osoby, które wyłącznie grają i grają, nawet nie przejmując się z kim w parze, ani przeciw komu. One grają ciągle tak samo, nie robią żadnych postępów. Niby lubią wygrywać, ale nie robią niczego, by sobie w tym pomóc.

Piotr Kaczorowski

Brydżowe głupoty

14.09.2007 13:52
Brydż jest grą dla ludzi myślących. Ale niektórzy z nas mają zaniżoną samoocenę i uważają, iż myślenie nie jest dla nich. Inni są leniwi. Jedni i drudzy szukają gotowców, czyli zachowań automatycznych, dających im dobre efekty. Często zostają ofiarami różnych przesądów, zabobonów. Oto niektóre z nich.

Na wysokości jednego nie pokazujemy czwórek. Jest to smutne, pochodzące z Kurnika powiedzenie. Powstało wiele systemów licytacji, które dążą do jak najszybszego uzgodnienia koloru starszego, rozłożonego 4-4. Przecież jest prosta zasada, która mówi, iż powtórzenie koloru oznacza posiadanie w nim jednej karty więcej. Więc na poziomie jednego spokojnie możemy zgłaszać kolory 4-kartowe.

Gram Wilkoszem 2ba na młodych. To już bardzie powszechne. Ludzie są tak zaufani w tej wierze, że kilka razy o mało mnie pobili tylko dlatego, że siedzieliśmy przy własnych komputerach daleko od siebie. Ale wiązanki pod moim adresem poleciały. Nie pomagały moje tłumaczenia, iż niezwykłe 2ba to anglosaski wynalazek, nie mający niczego wspólnego z naszym wybitnym brydżystą. Konwencja Andrzeja Wilkosza ogranicza się do podlimitowego otwarcia 2 Karo, zawierającego przynajmniej jedna starszą piątką. Inna sprawa, iż tworzy z niezwykłym 2ba kompletny sposób wskazywania wszystkich słabych dwukolorówek.

Gram Jassemem. To jest najpowszechniejszy błąd, za który odpowiada Krzysztof Jassem. Otóż w swoich dwóch książkach zaproponował, aby po otwarciu przeciwnika 1ba, bronić się w sposób, który wymyślił Kit Woolsey. Tylko Krzysztof Jassem nie podał nazwiska autora popularnej w Polsce konwencji. Kit, autor wielu znakomitych książek i wybitny brydżysta, jest stałym bywalcem BBO, gdzie gra i komentuje przekazy.

Piotr Kaczorowski

O zachowaniu przy stole brydżowym

13.09.2007 21:27
Brydż jest grą dla ludzi myślących i powinna odbywać się w stosownych warunkach. Jednym z takich warunków jest cisza. Jakież było moje zdumienie, gdy podczas GP Warszawy usiadło do stolika małżeństwo, które omyłkowo wziąłem za Amerykanów. Ten akcent... Okazało się, iż są mieszkańcy Wrocławia i każde z nich ma WK = 12.

Otworzyłem na trzecim ręku 2 karo = podlimitowe na karach i za chwilę grałem 3 kara. Wist Waletem trefl, wykłada się stolik i zaczynam myśleć jak grać. W tym czasie jegomość z prawej zaczyna coś mówić do mnie podniesionym głosem. Grzecznie proszę go, by mi nie przeszkadzał, a on dalej peroruje nerwowym podniesionym głosem. Ponownie mu zwracam uwagę, że mi przeszkadza, a on na to, że ma prawo mnie pytać o znaczenia licytacji. Kolejny raz grzecznie proszę, ale on co raz głośniej krzyczy i ryczy na całą salę sędzia. Przychodzi przemiły sędzia, a jegomość zaczyna na mnie skarżyć i powtarza licytację, mówiąc, że mu nie chce jej wytłumaczyć. W końcu dopuszczony do głosu, tłumaczę, że właśnie jestem na posunięciu, że to ja myślę nad zagraniem i przeciwnik przeszkadza mi w grze. Sędzia przyznał mi rację, że przeciwnik robi karczemną awanturę, ale nagany mu nie udzielił.

Za chwilę pytam przeciwnika, jakim wistem grają i pada odpowiedź trzecia-piąta. Spokojnie tłumaczę, że to jeden z ośmiu elementów wistu i interesuje mnie kompletny opis wistu. Usłyszałem jeszcze kilka razy, iż ich wist to właśnie trzecia-piąta. Jak się potem okazało, małżonka jegomościa zawistowała odwrotnie czyli z DWxx.

Jak to możliwe, iż bardzo dorosły człowiek, grający w brydża od lat, nie potrafi zachować się przy stole? Czy braki w kulturze ogólnej czy brydżowej? A może to świadome działanie na zahukanie przeciwnika, czyli niesportowy nacisk psychologiczny? Co by to nie było, poczułem niesmak.

Przy innym stoliku trafiliśmy na parę mieszaną juniorów. Dziewczyna otworzyła 1 kier, spokojnie wszedłem niealertowanym 2 pik. Młodzian najpierw popadł w namysł, następnie nieprawidłowo (wskazując na piki) zapytał co ta odzywka znaczy, a gdy usłyszał odpowiedź podlimitowe na 6 pikach, ostentacyjnie i z lekkim przytupem rzucił czerwoną karteczkę.

Miał pecha, bo partnerka miała renons pik i nie zrozumiała go. Zalicytowała 3 karo, na które on spasował. Szła im końcówka. Jak mogłem się domyślić z mojej karty i jego niesportowego zachowania, młodzian miał w pikach AK10xx.

Przykłady nieprawidłowych zapytań o znaczenie licytacji zdarzają się moim przeciwnikom bardzo często. Moim zdaniem, sędziowie powinni być w takich sytuacjach bezwzględni i nakładać kary minimalne. To powinno oduczyć niesportowej gry i młodych i starych.

Piotr Kaczorowski

brydż - nowy dział
02.04.2007 16:17
Strona wreszcie ruszyła i stopniowo będzie się wypełniać treścią. Planuję dodawać coś nowego przynajmniej raz w tygodniu. Założyłem nowy dział Felietony . Jest to miejsce na różne ciekawe teksty, zwykle humoreski na temat brydża. Wstawiam moją humoreskę, która została wydrukowana w Świecie brydża w 2001 roku.

Piotr Kaczorowski